"முடிசார்ந்த மன்னரும் மற்றும் உள்ளோரும் முடிவில்ஒரு
பிடிசாம்பராய் வெந்து மண்ணாவதும் கண்டு, பின்னும் இந்தப்
படிசார்ந்த வாழ்வை நினைப்பது அல்லால், பொன்னின் அம்பலவர்
அடிசார்ந்து நாம்உய்ய வேண்டும் என்றே அறிவார் இல்லையே."
பொழிப்புரை --- முடிசூடி வாழுகின்ற மன்னர்களும், மற்றும் உள்ளவர்களும், தமது வாழ்நாள் முடிவில் ஒரு பிடி சாம்பலாக வெந்து மண்ணோடு மண்ணாகப் போவதைக் கண்டிருந்தும், இந்த உலகில் வாழும் நிலையற்ற வாழ்வையே எண்ணுவது அல்லாமல், இதை ஒழித்து, பொன்னம்பலவாணனிள் திருவடியைச் சரணாக அடைந்து, பிறப்பு இறப்புக்களில் இருந்து பிழைத்து உய்யவேண்டும் என்று உணர்பவர்கள் ஒருவரும் இல்லை.
விளக்கம் --- பகை அரசர்களை வென்று, அவர்களது நாடு செல்வம் முதலியவற்றைக் கவர்ந்து, புலவர்களும், பாணர்களும், வந்து தம்மைப் புகழ்ந்து பாடுகையில், அவர்களுக்கு வேண்டிய பொருள்களைக் கொடுத்து, சுற்றத்தோடு செல்வச் செழிப்பில் வாழ்ந்த முடிமன்னர் முதலியோரும் கூட, அத்தகு செழிப்பான வாழ்வின் மூலம், தமது பிறப்பை ஒழித்துக் கொள்ள முடியாது, வாழ்நாள் முடிந்த போது, இந்த உடம்பை விட்டு உயிர் போன, அவர்கள் போற்றிக் காத்த அந்த உடம்பானது தீயில் வெந்து ஒரு பிடி சாம்பலாகிப் போவதையும், மண்ணிலே புதைக்கப்பட்டு, மண்ணோடு மண்ணாகிச் சிதைந்து போவதையும், அறிந்து வைத்து இருந்தும், இந்தப் போக்கு வரவினை ஒழித்து, நிலையான பேரின்பத்தை அடையும் வழியை ஆராயாது இருக்கின்றார்கள். அதற்கு ஒரே வழி அம்பலவாணர் திருவடிக் கமலத்தை அன்போடு வழிபடுவதுதான் என்பதை அறியாமல் இருக்கின்றார்கள். இந்த நிலையை எண்ணி அடிகள் பாடியருளியது இத் திருப்பாட்டு.
No comments:
Post a Comment