திரு ஆவடுதுறை - 1




திரு ஆவடுதுறை

     சோழ நாட்டு, காவிரித் தென்கரைத் திருத்தலம்.

            மயிலாடுதுறையில் இருந்து 20 கி.மீ. தொலைவிலும், மயிலாடுதுறை - கும்பகோணம் ரயில் மார்க்கத்தில் உள்ள நரசிங்கன்பேட்டை ரயில் நிலையத்தில் இருந்து கிழக்கே 3 கி.மீ. தொலைவிலும் இத்திருத்தலம் இருக்கிறது. மயிலாடுதுறை - கும்பகோணம் சாலை வழியில் உள்ள திருவாலங்காடு என்ற பேருந்து நிறுத்தத்தில் இறங்கி 1 கி.மீ. ஒரு கிளைப் பாதையில் நடந்து சென்றால் இத்திருத்தலத்தை அடையலாம்.

இறைவர்         : மாசிலாமணி ஈசுரர், கோமுத்தீசுவரர் (மூலவர்),
                                அணைத்தெழுந்தநாயகர் (உமாதேவியை அணைத்தெழுந்த கோலமாக                                இருப்பவர்(திருவிழாவின் முடிவில் கோமுத்திதீர்த்தம் கொடுத்தருளுபவர்),                                   செம்பொன் தியாகர் (திருவிழா காலத்தில் திருத்தேரில் எழுந்தருள்பவர்).

இறைவியார்     : ஒப்பிலா முலையம்மை, அதுல்ய குஜாம்பிகை.

தல மரம்     : அரசு (இது படர்ந்துள்ளதால், படர் அரசு ) 
                        
தீர்த்தம்       : கோமுக்தி தீர்த்தம், பத்ம தீர்த்தம், கைவல்ய தீர்த்தம்

தேவாரப் பாடல்கள் : 1. சம்பந்தர் -  இடரினும் தளரினும்.

                                  2. அப்பர் -1. மாயிரு ஞால மெல்லாம்,
                                                  2. மஞ்சனே மணியுமானாய்,
                                                  3. நிறைக்க வாலியள்,
                                                  4. நம்பனை நால்வேதங்கரை,
                                                  5. திருவேயென் செல்வமே.

                                  3. சுந்தரர்  -1. மறைய வனொரு மாணி,
                                                      2. கங்கை வார்சடை யாய்.

                                  4. திருமூலர்   - திருமந்திரம்

                                  5. சேந்தனார்     -   திருவிசைப்பா.
    
            சிவனும் மகாவிஷ்ணுவும் பார்வதியை நடுவராக வைத்து சொக்கட்டான் ஆடிக்கொண்டிருந்த போது ஆட்டத்தில் காய் உருட்டியதில் சந்தேகம் வர பார்வதியிடம் கேட்கிறார் சிவன். பார்வதி மகாவிஷ்ணுவிற்கு சாதகமான பதிலை கூறியதால் சிவபெருமான் பார்வதியை பசுவாக பூமியில் பிறக்கும் படி சாபம் இடுகிறார். இப்படி பசுவாக பிறந்த பார்வதி பூவுலகில் பல இடங்களில் இறைவனை பூஜித்தாள். இத்தலத்தில் தம்மை வழிபட்டு வர சாபம் நீங்கப்பெறும் என்றார் சிவன். அதன்படி அம்பாள் பசுவின் வடிவில் இங்கு வந்து, சிவனை வேண்டி தவமிருந்தாள். சிவன் அவளுக்கு காட்சி தந்து, தன்னுடன் அணைத்துக்கொண்டு, விமோசனம் கொடுத்தார். "கோ"வாகிய பசுவிற்கு விமோசனம் தந்தவர் என்பதால் கோமுக்தீசுவரர் என்று பெயர் பெற்றார்

            திருஞானசம்பந்தர், இத்திருத்தலத்தில் தன் தந்தையார் சிவபாத இருதயருடன் சிலகாலம் தங்கியிருந்தார். ஒருநாள் சிவபாத இருதயர், பிள்ளையாரை நோக்கி, "வேள்வி செய்யும் காலம் நெருங்கலாயிற்று.  அதற்குப் பொருள் தேவை" என்றார். திருஞானசம்பந்தப் பெருமான், "அந்தம் இல் பொருள் ஆவன ஆவடுதுறையுள் எந்தையார் அடித்தலங்கள் அன்றோ" என்று எண்ணித் திருகோயிலுள் சென்று, "இடரினும் தளரினும்" எனத் தொடங்கும் திருப்பதிகத்தைப் பாடினார்.  சிவனருளால் பூதம் ஒன்று விரைந்து வந்தது. பலிபீடத்தின் உச்சியில் ஆயிரம் பொன் கொண்ட ஒரு கிழியை வைத்தது. வைத்துப் பிள்ளையார் முன் நின்று, "இந்தப் பொற்கிழி உமக்குச் சிவபிரான் அருளால் வந்தது" என்று சொல்லிற்று. பிள்ளையார் திருவருளை வியந்து பூமியில் விழுந்து வணங்கினார். அப் பொற்கிழியைத் தந்தையாரிடம் தந்து, "இதில் உள்ள பொன்னானது, சீர்காழியில் உள்ள அந்தணர்கள் அனைவருக்கும் வேள்விக்கு வேண்டியதைத் தரும்" என்று சொன்னார். சிவபாத இருதயர் சீர்காழிக்குத் திரும்பினார்.
 "கா இரும் பொழில்கள் சூழ்ந்த கழுமலவூரர்க்கு, அம்பொன் ஆயிரம் கொடுப்பர் போலும் ஆவடுதுறையனாரே" என இந்நிகழ்வைத் திருநாவுக்கரசரும் பாடி உள்ளார்.

            முசுகுந்த சக்கரவர்த்திக்கு மகப்பேறு அருளி இத்தலத்தைத் திருவாரூராகவும் தம்மைத் தியாகேசராகவும் காட்டிய சிறப்பும் உடையது இத்தலம். புத்திர பாக்கியம் இல்லாமல் தவித்த முசுகுந்த சக்கரவர்த்தி இந்திரனிடம் பெற்ற தியாகேசரை தொடர்ந்து வழிபட்டு வந்தான். ஒருசமயம் சிவன் அவரது கனவில் தோன்றி, இத்தலத்தில் தன்னை வழிபட குழந்தை பாக்கியம் கிடைக்கப்பெறும் என்றார். அதன்படி இங்கு வந்து சிவனை வணங்கி புத்திரப்பேறு பெற்றார் முசுகுந்தன். எனவே, புத்திரப்பேறு இல்லாதவர்கள் இங்கு வேண்டிக்கொண்டால் அப்பாக்கியம் கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை.

            ஒன்பதாம் திருமுறையான திருவிசைப்பாவில் நான்கு பதிகங்கள் பாடிய திருமாளிகைத்தேவர் போகரின் சீடர். இவர் இத்திருத்தலத்தில் சிவத்தொண்டு செய்து வந்தார். ஒருசமயம் அவர் மீது வீண்பழி சுமத்தப்பட்டதால், மன்னன் படை வீரர்களை அனுப்பி அவரை தாக்க முயன்றான். திருமாளிகைத் தேவர், நரசிங்கன் என்னும் மன்னனின் படைகளை கோயில் மதிலில் உள்ள நந்திகளை உயிர் பெற்றெழச் செய்து விரட்டி அற்புதம் நிகழ்த்திய தலம் திருவாவடுதுறை. இன்றும் இவ்வாலயத்தின் மதில்களில் நந்திகள் இல்லையென்பதைக் காணலாம்.
  
திருமாளிகைத் தேவர் வரலாறு

            திருவிசைப்பா அருளிய ஆசிரியர்கள் ஒன்பதின்மருள் திருமாளிகைத் தேவர் முதலாமவராகத் திகழ்பவர்.  இவர் சுத்த சைவ வேளாளர் மரபில் தோன்றியவரும், சோழமன்னரகளின் தீட்சா குருவாக விளங்கியவருமான திருவிடைமருதூரில் வாழ்ந்து வந்த ஐந்து கொத்தாருள் ஒருவரான சைவராயர் வழியில் தோன்றிய உத்தமர். 

            (ஐந்து கொத்தார் விவரம். இவர் பரியேறும் பேரியோர், தெய்வப்படிமப் பாதம் வைத்தோர், மாணிக்கக் கூத்தர், குருராயர், சைவராயர் என்று ஐந்து வகைப்படுவர். சிவதீட்சை பெற்றவர் அந்தணராகில் தம்பெயர் இறுதியில் 'சிவம்' என்றும், சுத்தசைவராகில், தம்பெயர் இறுதியில் 'தேவர்' என்றும், மற்றையோராகில், தம்பெயர் இறுதியில் 'கணம்' என்றும் சேர்த்து வழங்கல் வேண்டும் எனச் சிவாகமத்தின் சாரமான சித்தாந்த சாராவளி என்னும் நூல் கூறும்.)

            இவர் தம் முன்னோர்கள் வாழ்ந்த மடம் மாளிகை மடம் அல்லது பெரியமடம் எனப் பெயர் பெறும். அம்மடத்தின் சார்பால் இவர் திருமாளிகைத் தேவர் என்ற பெயரைப் பெற்றனர் என்பர்.  திரு அடைமொழி.  இவர் துறவு பூண்டு திருவாவடுதுறையை அடைந்து படர் அரசின் கீழ் இருந்து சிலகாலம் தவம் புரிந்தார் என்பர்.

            பின்பு இவர் திருவாவடுதுறையில் சிவாலயத்திற்கு அருகே தென்திசையில் தமக்கென ஒரு மடாலயம் (அருள்துறை மடம்) அமைத்துக் கொண்டு, இறை வழிபாட்டில் நின்றவர். அதுபோது, அங்குச் சிவயோகத்தில் அமர்ந்திருந்த சித்தரான போகநாதரிடம் ஞானோபதேசம் பெற்றவர். தம் தவத்தின் பயனாக அழகிய ஒளி வீசும் உடலைப் பெற்று விளங்கியவர். பல சித்திகளைப் பெற்றுத் திகழ்ந்தார். சைவ சமயத்தை நன்கு வளர்த்துப் போற்றினார்.   பலப்பல சைவ சித்தாந்த நூல்களை ஆராய்ந்து உணர்ந்த வித்தகராக விளங்கினார்.

            ஒருநாள் திருமாளிகைத் தேவர் காவிரியில் நீராடிச் சிவபூசைக்குத் திருமஞ்சனம், புட்பம் ஆகியவற்றை ஏந்திக் கொண்டு வரும்போது, வழியில் மக்கள் ஒரு சவத்தினைச் சுடலைக்கு எடுத்துச் செல்வதைக் கண்டு, சவத் தீட்டினால் சிவபூசைக்கு முட்டு நேராவண்ணம், திருமஞ்சனக் குடம் முதலியவற்றை ஆகாயத்தில் எறிந்து, அங்கே நிற்கச் செய்து, சவத்தினைச் சுடலை வரை நடந்து செல்லுமாறு பணித்தார். பிறகு, திருமஞ்சனக் குடம் முதலியவற்றை எடுத்துக் கொண்டு சென்றார். ஒரு சமயம், இவர் திருவீழிமிழலையில் இருந்து காலத்தில், அங்கு நடக்கும் தேர்த் திருவிழாவின்போது, மக்கள்  இழுக்க முடியாமல் ஓடாது இருந்த திருத்தேரினை வடம் கழற்றிவிட்டுத் தானே ஓடும்படி செய்தார்.

            இவர் தம் தவ வலிமையால் பேரழகு கொண்டு விளங்க, அதனைக் கண்ட மாதர் பலர் அவர் உருவத்தினைத் தம் மனத்தில் கொண்டனர். அதனால், அம்மாதர்கள் அவரைப் போலவே புதல்வர்களைப் பெற்றெடுத்தனர். இச் செயலைக் கண்ட, அந்த அந்த மாதர்களின் கணவன்மார்களும் பிறரும், திருமாளிகைத் தேவர் மீது சந்தேகம் கொண்டு பழிச்சொல் கூறலாயினர். பிறகு அங்கு ஆட்சி புரிந்த காடவர்கோன் கழற்சிங்கன் ஆகிய பல்லவ அரசனின் சிற்றரசனான நரசிங்கன் என்னும் அரசனிடம் சென்று முறையிட்டனர்.  (இவ் அரசன் வந்து தங்கும் இடம் 'நரசிங்கன்பேட்டை' என்பது).  அப்போது அம் மன்னன் உண்மை அறியாது, தேவரைக் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு வரக் காவலாளிகளிடம் கட்டளை இட்டான்.  அவர்கள் உடனே திருமாளிகைத் தேவர் திருமடத்திற்குச் சென்று, தாம் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிக்கொண்டு அரசனிடம் வந்து சேர்ந்தனர். அது கண்ட அரசன் வெகுண்டு படையெடுத்து வந்த போது, திருமாளிகைத் தேவர் அரசனின் உள்ளக் கிடைக்கையை அறிந்து, கோமுத்தீசுவரர் திருக்கோயிலின் திருமதிலின்கண் இருந்த நந்திகளை உயிர்ப்பித்து ஏவி, நரசிங்கனுடைய படையினை முறியடிக்கச் செய்தார்.

            திருமாளிகைத் தேவர் ஒரு சமயம் சுடுகாட்டில் எழும் சவப்புகையின் நாற்றத்தை மாற்றியதும், கொங்கணவர் என்ற சித்தருடைய கமண்டலத்தில் என்றும் வற்றாத தண்ணீரை வற்றச் செய்ததும், சிவ நைவேத்தியமாகித் தமக்கு வந்த பயற்றஞ் சுண்டலைத் தம் மடாலயத்தின் புழக்கடையில் ஒரு பாத்தி கட்டி விதைத்துப் பலன் பெறச் செய்ததும் ஆகிய அற்புதச் செயல்களைச் செய்தனர்.  இவற்றை,

"குடங்கர் விசும்பிடை நிறுவிக் குணபநடந்
            திடஇயக்கிக் கொடிஞ்சிப் பொன்தேர்
வடம்கழற்றி ஓட்டி, மதில் நந்திகளை
            வரவழைத்து,  வரைநன் காட்டின்
உடம்பின்எழு புகைமாற்றி, கொங்கணர்பாத்
            திரம்சுவற்றி, உணவ தாய்வெந்
திடும்பயறு முளைசெய்துஎமக்கு அருள்திருமா
            ளிகைத் தேவர் இணைத்தாள் போற்றி"

எனவரும் தொட்டிக்கலை சுப்பிரமணிய முனிவர் பாடலால் அறியலாம்.

            திருவாவடுதுறை ஆதீன மடாலயத்துள் திருமாளிகைத் தேவருக்குத் தனிக்கோயில் உள்ளது. அவருடைய திருவுருவம் நான்கு திருக்கைகளுடன் திகழ்கின்றது. கோமுத்தீசுவரருக்கு உச்சிக் கால பூசை முடிந்தபின், உடனை திருமாளிகைத் தேவருக்கும் பூசை நடைபெறும். அதன் பின்னர், மடாலயத்தில் பகல்பந்திப் போசனம் நடைபெறுவது வழக்கம்.
  
நம்பிரான் திருமூலர் வரலாறு

            திருக்கயிலாயத்திலே சிவபிரானது திருக்கோயிலில், முதல் பெருங்காவல் பூண்டவர் திருநந்தி தேவர். அவரது திருவருள் பெற்ற மாணாக்கராகிய சிவயோகியார் ஒருவர். அவர் அணிமா முதலிய எண்வகைச் சித்திகளும் வாய்க்கப் பெற்றவர்; அகத்திய முனிவர்க்கு நண்பர். அம் முனிவருடன் சில நாள் தங்குதற்கு எண்ணிய சிவயோகியார், பொதியமலையை அடைதற்கு எண்ணித் திருக்கயிலாயத்தினின்றும் புறப்பட்டுத் தென்திசை நோக்கி வந்தார். வரும் வழியில் திருக்கேதாரம், பசுபதிநாதம் (நேபாளம்), அவிமுத்தம் (காசி), விந்தமலை, திருப்பருப்பதம், திருக்காளத்தி, திருவாலங்காடு ஆகிய திருத்தலங்களைப் பணிந்து காஞ்சி நகரை அடைந்தார். அங்குத் திரு ஏகம்பத்தில் எழுந்தருளிய பெருமானை இறைஞ்சிப் போற்றினார். கல்வியில் கரையிலாத காஞ்சி மாநகரில் வாழும் சிவயோகியர்களாகிய தவமுனிவர் பலருடனும் அளவளாவி மகிழ்ந்தார். பின்னர்த் திருவதிகையை அடைந்து திரிபுரம் எரித்த விரிசடைக் கடவுளை வழிபட்டுப் போற்றினார்.

            இறைவன் அற்புதத் திருக்கூத்தாடியருளும் திருச்சிற்றம் பலத்தினைத் தன்னகத்தே கொண்டு திகழும் பொற்பதியாகிய பெரும்பற்றப்புலியூரை வந்தடைந்தார். அங்குக் கூத்தப் பெருமானைப் போற்றித் தம் உள்ளத்தே பொங்கியெழுந்த சிவஞானமாகிய மெய்யுணர்வினால் சிவானந்தத் திருக்கூத்தினைக் கண்டுகளித்து ஆராத பெருவேட்கையினால் தில்லைப் பதியில் சிலகாலம் தங்கியிருந்தார்.

            தில்லைத் திருநடங்கண்டு மகிழ்ந்த சிவயோகியார், அங்கிருந்து புறப்பட்டுக் காவிரியில் நீராடி அதன் தென்கரையினை அடைந்தார். உமையம்மையார் பசுவின் கன்றாக இருந்து இறைவனை வழிபாடு செய்து, அம்முதல்வனுடன் எழுந்தருளியிருந்து, மன்னுயிர்க்கு அருள் புரியும் திருத்தலமாகிய திருவாவடுதுறையை அணுகித் திருக்கோயிலை வலம் வந்து, வழித்துணை மருந்தாகிய மாசிலாமணியீசரை வழிபட்டு மகிழ்ந்தார். அந்நிலையிலே அத் தலத்தை விட்டு நீங்காத ஒரு கருத்து அவர் உள்ளத்தே தோன்றியது. அதனால் அத்தலத்திலே தங்கியிருந்தார். ஆவடுதுறை ஈசர்பால் ஆராத காதலையுடைய சிவயோகியார், அத்தலத்தை அரிதின் நீங்கிச் செல்லத் தொடங்கினார். அவர் செல்லும் வழியிற் காவிரிக் கரையிலுள்ள சோலையிலே மேய்ந்துகொண்டிருந்த பசுக்கள் கதறி அழுவதனை எதிரே கண்டார். அந்தணர்கள் வாழும் சாத்தனூரிலே ஆநிரை மேய்க்கும் குடியிற் பிறந்த ஆயனாகிய மூலன் என்பான் அவ் விடத்தே தனியே வந்து பசு நிரையை மேய்க்கும் தொழிலில் ஈடுபட்டவன், தான் எடுத்த பிறவிக்குக் காரணமாகிய வினைகள் நுகர்ந்து தீர்ந்தமையால் அவனது வாழ்நாளைக் கூற்றுவன் கவர்ந்து கொள்ள உயிர் நீங்க, அங்கு நிலத்தில் வீழ்ந்து இறந்து வெற்று உடலாய்க் கிடந்தான். அவனது உயிர் பிரியவே, அவனால் அன்புடன் மேய்க்கப்பெற்ற பசுக்கள் அவனது உடம்பினைச் சுற்றி நெருங்கி நின்று மோப்பனவும் கதறுவனவுமாகி வருந்தின.

            பசுக்களின் பெருந்துயரத்தைச் சிவயோகியார் கண்டார். அருளாளராகிய அவருள்ளத்திலே `பசுக்கள் உற்ற துயரத்தை நீக்குதல் வேண்டும்` என்னும் எண்ணம் இறைவன் திருவருளால் தோன்றியது, `இந்த ஆயன் உயிர் பெற்று எழுந்தாலன்றி இப்பசுக்கள் துயரம் நீங்கா` எனத் தெளிந்த சிவயோகியார், தம்முடைய உடம்பினைப் பாதுகாப்புடைய ஓரிடத்தில் மறைத்து வைத்துவிட்டுத் தாம் பயின்று உணர்ந்த பரகாயப் பிரவேசம் (கூடுவிட்டுக் கூடுபாய்தல்) என்னும் பவன வழியினாலே, தமது உயிரை ஆயனாகிய மூலனது உடம்பில் புகும்படி செலுத்தித் திருமூலர் என்னும் பெயருடையராய் எழுந்தார். அவர் ஆயன் உடம்புடன் எழுதலும், சுற்றி நின்ற பசுக்கள் யாவும் தம் துயரம் நீங்கி அன்பின் மிகுதியால் அவரது உடம்பினை நாத்தழும்ப நக்கி மோந்து கனைத்து மிகுந்த களிப்புடன் துள்ளியோடித் தாம் விரும்பிய இடங்களில் சென்று புல்லை மேய்ந்தன. அதுகண்டு மகிழ்ந்த திருமூலர் பசுக்கள் விரும்பிப் புல்மேயும் இடங்களில் உடன் சென்று நன்றாக மேய்த்தருளினார். வயிறார மேய்ந்த பசுக்கள் கூட்டமாகச் சென்று காவிரியாற்றின் துறையில் இறங்கி நல்நீர் பருகிக் கரையேறின. திருமூலர் அப்பசுக்களைக் குளிர்ந்த நிழலிலே தங்கி இளைப்பாறச் செய்து பாதுகாத்தருளினார்.

            அந்நிலையில் கதிரவன் மேற்குத் திசையை அணுக, மாலைப் பொழுது வந்தது. பசுக்கள் தத்தம் கன்றுகளை நினைந்து தாமே மெல்ல நடந்து சாத்தனூரை அடைந்தன. அவை செல்லும் வழியிலே தொடர்ந்து பின் சென்ற திருமூலர், பசுக்கள் தத்தமக்குரிய வீடுகளில் சென்று சேர்ந்த பின்னர் அவ்வூர் வழியில் தனித்து நின்றார். அப்பொழுது ஆயனாகிய மூலனுடைய மனைவி `என் கணவர் பொழுது சென்றும் வரவில்லையே, அவர்க்கு என்ன நேர்ந்ததோ` என்று அஞ்சியவளாய்த் தன் கணவனைத் தேடிக் கொண்டு வழியெதிரே செல்பவள், திருமூலராகிய சிவயோகியார் நின்ற இடத்தை அடைந்தாள். தன் கணவனது உடம்பில் தோன்றிய உணர்வு மாற்றத்தைக் கண்டாள். `இவர்க்கு ஏதோ தீங்கு நேர்ந்திருத்தல் வேண்டும்` என எண்ணினாள். அவரைத் தளர்ச்சியின்றித் தன் வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்லும் கருத்துடன் அவர் உடம்பைத் தொடுதற்கு நெருங்கினாள். அதுகண்ட திருமூலராகிய சிவயோகியார் அவர் தம்மைத் தீண்டாதபடி தடுத்து நிறுத்தினார். நெருங்கிய சுற்றத்தார் எவரும் இன்றித் தனியளாகிய அவள், திருமூலரது தொடர்பற்ற தனி நிலையைக் கண்டு அஞ்சிக் கலக்கமுற்றாள். `நும்பால் அன்புடைய மனைவியாகிய எளியேனை வெறுத்து நீங்குதலாகிய இதனால் எனக்குப் பெருந்துன்பத்தைச் செய்துவிட்டீர்` என்று புலம்பி வாட்டம் உற்றாள். நிறைதவச் செல்வராகிய திருமூலர் அவளைப் பார்த்து, ``நீ எண்ணியபடி உனக்கு என்னுடன் எத்தகைய உறவும் இல்லை` என்று சொல்லிவிட்டு அவ்வூரிலுள்ள பொது மடத்தில் புகுந்து சிவ யோகத்தில் அமர்ந்திருந்தார்.

            தன் கணவனது தன்மை வேறுபட்டதனைக் கண்ணுற்ற மூலன் மனைவி, அது பற்றி யாரிடமும் சொல்லாமலும் தவநிலையினராகிய அவர்பால் அணையாமலும் அன்றிரவு முழுதும் உறங்காதவளாய்த் துயருற்றாள். பொழுது விடிந்தபின் அவ்வூரிலுள்ள நல்லோரை அடைந்து தன் கணவனது நிலைமையை எடுத்துரைத்தாள். அதனைக் கேட்ட பெரியோர்கள் திருமூலரை அணுகி அவரது நிலையை நாடி உற்று நோக்கினார்கள். `இது பித்தினால் விளைந்த மயக்கம் அன்று; சித்த விகாரக் கலக்கங்களை எல்லாம் அறவே களைந்து, தெளிவுபெற்ற நிலையில் சிவயோகத்தில் அழுந்திய கருத்தினராய் இவர் அமர்ந்திருக்கின்றார். இந்நிலைமை யாவராலும் அளந்தறிதற்கு அரியதாகும்` எனத் தெளிந்தார்கள். `இவர் இருவகைப் பற்றுக்களையும் அறுத்து, ஞானோபதேசத்தால் பரமர் திருவடியைப் பெற்ற சீவன் முத்தர்களைப் போன்று எல்லாவற்றையும் ஓருங்கே அறியவல்ல முற்றுணர்வுடைய முனிவராக விளங்குகின்றார். எனவே முன்னை நிலைமைப்படி உங்கள் சுற்றத் தொடர்பாகிய குடும்ப வாழ்க்கையில் ஈடுபடமாட்டார்` என மூலனுடைய மனைவிக்கு எடுத்துரைத்தார்கள். அதுகேட்டு அவள் அளவிலாத் துயரத்தால் மயக்கமுற்றாள். அருகேயுள்ளவர்கள் அவளுக்குத் தேறுதல் கூறி வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.

            சாத்தனூர்ப் பொதுமடத்தில் சிவயோகத்தில் அமர்ந்திருந்த திருமூலர். யோகு கலைந்து எழுந்து முதல்நாளில் பசுக்கள் வந்த வழியினையே நோக்கிச் சென்று தமது உடம்பினை மறைத்து வைத்த இடத்தை அடைந்து தம் உடம்பைத் தேடிப்பார்த்தார். வைத்த இடத்தில் அவ்வுடம்பு காணப்படவில்லை. அது மறைந்து போன செயலை மெய்யுணர்வுடைய சிந்தையில் ஆராய்ந்து தெளிந்தார்.

            `சிவபெருமான் உயிர்கள் பால் வைத்த பெருங்கருணையினாலே அருளிச் செய்த சிவாகமங்களின் அரும்பொருள்களை இந் நிலவுலகில் திருமூலரது வாக்கினால் தமிழிலே வகுத்துரைக்கக் கருதிய திருவருள் திறத்தால், சிவயோகியாரது முன்னைய உடம்பினை இறைவர் மறைப்பித்தருளினார்` என்ற உண்மையினைத் திருமூலர் தமது முற்றுணர்வினால் தெளிய உணர்ந்தார். சாத்தனூரிலிருந்து தம்மைப் பின்தொடர்ந்து வந்த ஆயர் குலத்தவர்க்கும் தமக்கும் எத்தகைய உறவும் இல்லை என்று அவர்களுக்குத் தெளிவாக எடுத்துரைத்தார். அவர்களெல்லோரும் தம்மை விட்டு நீங்கியபின் சிவபெருமான் திருவடிகளைச் சிந்தித்து அவ்விடத்தை விட்டு நீங்கித் திருவாவடுதுறைத் திருக்கோயிலை அடைந்தார். அங்கு எழுந்தருளிய அம்மையப்பரை வணங்கி, அத் திருக்கோயிலின் மேல் திசையிலுள்ள அரசமரத்தின் கீழ்த் தேவாசனத்தில் சிவயோகத்தில் அமர்ந்து, நெஞ்சத் தாமரையில் வீற்றிருந்தருளும் செம்பொருளாம் சிவபரம் பொருளுடன் உணர்வினால் ஒன்றியிருந்தார்.

            இங்ஙனம் சிவயோக நிலையில் அமர்ந்திருந்த திருமூல நாயனார், ஊனொடு தொடர்ந்த பிறவியாகிய தீய நஞ்சினால் உளவாம் துயரம் நீங்கி உலகத்தார் உய்யும் பொருட்டு, ஞானம் யோகம் சரியை கிரியை என்னும் நால்வகை நன்னெறிகளும் நால்வகை மலர்களாக விரிந்து ஞானமணம் பரப்பிச் சிவானந்தத் தேன் பிலிற்றும் திருமந்திர மாலையாகிய செந்தமிழ்ப் பனுவலை இறைவன் திருவடிக்கு அணிந்து போற்றும் நிலையில்,

ஒன்றவன் தானே, இரண்டவன் இன்னருள்,
நின்றனன் மூன்றினுள், நான்குணர்ந்தான், ஐந்து
வென்றனன், ஆறு விரிந்தனன், ஏழும்பர்ச்
சென்றனன், தானிருந் தானுணர்ந் தெட்டே.-தி.10 பாயி. பா.2

என்னும் திருப்பாடலைத் தொடங்கி, ஒராண்டுக்கு ஒரு திருப்பாடலாக மூவாயிரம் ஆண்டுகள் சிவயோகத்து அமர்ந்திருந்து மூவாயிரம் திருப் பாடல்களைத் திருவாய் மலர்ந்தருளினார். இவ்வாறு தமிழ் மூவாயிரமாகிய திருமந்திர மாலையை நிறைவு செய்தருளிய திருமூல நாயனார் சிவபெருமானது திருவருளாலே திருக்கயிலையை அடைந்து, இறைவன் திருவடி நீழலில் என்றும் பிரியாது உறையும் பேரின்ப வாழ்வினைப் பெற்று இனி திருந்தார். திருமூலர் அருளிய திருமந்திர மாலை `நலஞ் சிறந்த ஞான யோகக் கிரியா சரியையெலாம் மலர்ந்த மொழிமாலையாகத் திகழ்கின்றது` எனச் சேக்கிழார் பெருமான் திருமூலநாயனார் வரலாற்றினைப் பெரிய புராணத்தில் விரித்துக் கூறியுள்ளார்.

            இங்ஙனம் திருமூல நாயனார் வரலாறாகச் சேக்கிழார் நாயனார் விரித்துரைத்த நிகழ்ச்சிகள் பலவற்றுக்குத் திருமந்திரத்தில் திருமூலர் தம் வரலாறு கூறும் முறையில் அருளிச் செய்த திருமந்திரப் பாடல்கள் அகச்சான்றுகளாக அமைந்துள்ளன. மூலன் என்னும் ஆயனது உடம்பில் புகுந்து திருமந்திர மாலையை அருளிச் செய்த முனிவர்பிரான், திருக்கயிலையில் நந்தி தேவர்பால் ஞானோபதேசம் பெற்ற நான்மறை யோகிகளுள் ஒருவர் எனவும் அருளாளராகிய அவர் சாத்தனூரை அடைந்த பொழுது மூலனால் மேய்க்கப்பெற்ற பசுக்களின் துயரம் நீங்கத் தமது சித்தித் திறத்தால் தமது உயிரை மூலனது உடம்பிலே புகச் செய்து, திருமூலர் என்னும் பெயர் பெற்றுத் திருமந்திரமாகிய செந்தமிழ் ஆகமத்தை அருளிச் செய்தார் எனவும் நம்பியாண்டார் நம்பியும் சேக்கிழாரடிகளும் தெளிவாகக் கூறியிருத்தலால், திருமந்திர நூலாசிரியர்க்கு வழங்கும் திருமூலர் என்னும் இப்பெயர் அவர் மூலன் என்னும் ஆயனது உடம்பிற் புகுந்த பின்னரே உளதாயிற்று என்பது நன்கு புலனாகும்.

     நந்திதேவர் பால் அருளுபதேசம் பெற்ற நான்மறை யோகியராகிய அவர், தம் முன்னை நிலையில் அவர் பிறந்த ஊர், குடி, பேர் முதலியவற்றை அறிந்து கொள்ளுதற்குரிய வரலாற்றுச் சான்றுகள் தெளிவாகக் கிடைக்காமையால், அவரது வரலாறு கூற வந்த சேக்கிழாரடிகள், சிவயோகியார் மூலன் உடம்பில் புகுந்து திருமூலர் என்னும் பெயர் பெறுவதற்கு முன்னுள்ள அவர்தம் ஊர், பேர், குலம், முதலிய வரலாற்றுச் செய்திகளைக் குறித்து எதுவும் கூறாது விட்டார் எனக் கருதவேண்டியுள்ளது. இத்திருத்தலத்தின் வெளிப் பிரகாரத்தில் திருமூலருக்கு சன்னதி இருக்கிறது.

            சுவாமி சன்னதிக்கு வலப்புறத்தில் தியாகேசர் சந்நிதி உள்ளது. பிரகாரத்தில் தெற்கு நோக்கிய சந்நிதியில் இத்தலத்தின் உற்சவ மூர்த்தியான அணைத்தெழுந்த நாயகர் இருக்கிறார். இவர் அம்பாளை அணைத்த கோலத்தில் இருந்தாலும், அம்பாள் மீது கைகள் படாதவாறு சிலை அமைக்கப்பட்டிருப்பது சிறப்பம்சம். இவர் இங்கு வரப்பிரசாதியாக திகழ்கிறார். பிரிந்திருக்கும் தம்பதியர் இவரிடம் வேண்டிக்கொண்டால் மீண்டும் இணைவர் என்பது நம்பிக்கை.

            ஐந்து நிலை கிழக்கு நோக்கிய இராஜகோபுரத்துடன் இவ்வாலயம் விளங்குகிறது. கோபுர வாயிலுக்கு எதிரில் கோமுக்தி தீர்த்தம் உள்ளது. கோபுர வாயிலின் இருபுறமும் பசுவான உமைக்குத் துணையாக வந்த விநாயகர், முருகன் சந்நிதிகள் உள்ளன. கோபுர வாயிலைக் கடந்தால் நீண்ட நடைபாதை. அதன் முடிவில் உள்ள மண்டபத்தில் பெரிய நந்தியுள்ளது. இந்த நந்திக்குப் பின்னால் உள்ள பலிபீடமே ஞானசம்பந்தருக்குப் பொற்கிழி வைத்தருளிய இடமாகும். பலீபீடத்தின் நான்கு புறமும் பூதகணங்கள் தாங்கி நிற்கின்றன.

     திருஞானசம்பந்தர் இப்பீடத்தின் அருகில் தமிழ்மணம் கமழ்வதை அறிந்து பீடத்தின் கற்களை பெயர்க்க அதன் அடியில் இருந்து திருமூலர் பாடிய திருமந்திரம் வெளிப்பட்டது. பெரிய நந்திக்கு முன்புறம் மற்றொரு சிறிய நந்தியும் இருக்கிறது. பிரதோஷ வேளையில் இவருக்கு மகாஅபிஷேகம் நடக்கிறது.

     திருவிடைமருதூர் தலத்திற்கான பரிவாரத் தலங்களில் இத்தலம் நந்தி தலமாக இருப்பதால் இங்கு நந்தியிடம் வேண்டிக்கொள்வது விசேஷம்.

            சிவன் இத்தலத்தில் போகர் முதலிய நவகோடி சித்தர்களுக்கு அஷ்டமாசித்திகளை உபதேசித்ததாக ஐதீகம். தருமதேவதை இறைவனை வழிபட்டு அவருக்கு வாகனமாகும் பேறு பெற்றதும் இத்தலத்தில் தான். திருமூலர், திருமாளிகைத் தேவர் முதலிய மகான்களுடைய சமாதிகள் இருப்பதும் இத்திருத்தலத்தில் தான்.

     வள்ளல் பெருமான் தாம் பாடி அருளிய விண்ணப்பக் கலிவெண்பாவில், "வீழும் பொய் தீரா வடு உடையோர் சேர்தற்கு அரும், தெய்வச் சீர் ஆவடுதுறை எம் செல்வமே" என்று போற்றி உள்ளார்.

            காலை 7 மணி முதல் பகல் 12-30 மணி வரையிலும், மாலை 4 மணி முதல் இரவு 8-30 மணி வரையிலும் திறந்திருக்கும்.

திருஞானசம்பந்தர் திருப்பதிக வரலாறு

பெரிய புராணப் பாடல் எண் : 416
மருங்கு உள நல் பதிகள் பல பணிந்து, மா நதிக்கரைபோய்க்
குரங்காடு துறைஅணைந்து, குழகனார் குரைகழல்கள்
பெருங் காதலால் பணிந்து, பேணிய இன்னிசை பெருக
அருங்கலைநூல் திருப்பதிகம் அருள்செய்து, பரவினார்.

            பொழிப்புரை : திருவிடைமருதூருக்கு அருகில் உள்ள பலபதிகளையும் வணங்கிக் காவிரிப் பெருங்கரை வழியே சென்று, திருத்தென்குரங்காடுதுறையினைச் சேர்ந்து, இறைவரின் ஒலிக்கும் கழல் பூண்ட திருவடிகளைப் பெருங்காதலால் வணங்கி, விரும்பிய இனிய இசை பெருகவுள்ள அரிய கலைநூல்களின் பொருள்களை விரிக்கும் திருப்பதிகத்தைப் பாடி வணங்கினார்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 417
அம்ம லர்த்தடம் பதிபணிந்து, அகன்றுபோந்து, அருகு
மைம்ம லர்க்களத்து இறைவர்தம் கோயில்கள் வணங்கி,
நம்ம லத்துயர் தீர்க்கவந்து அருளிய ஞானச்
செம்ம லார்,திரு ஆவடு துறையினைச் சேர்ந்தார்.

            பொழிப்புரை : அழகிய தாமரை மலர்கள் நிறைந்த குளங்களை உடைய அத்திருப்பதியை வணங்கிப் பின், அதனின்றும் நீங்கிச் சென்று அருகிலுள்ள கருநிறக்கண்டத்தையுடைய இறைவரின் கோயில்களை வணங்கி, நம் பாசத்துன்பங்களை நீக்குவதற்கென்றே தோன்றிய ஞானச் செம்மலாம் சம்பந்தர், திருவாவடுதுறையைச் சேர்ந்தார்.

            இறைவரின் கோயில்கள் என்றது சாத்தனூர் முதலாயினவாகலாம்.
   
பெ. பு. பாடல் எண் : 418
மூவருக்கு அறிவு அரும் பொருள் ஆகிய, மூலத்
தேவர் தம் திரு வாவடு துறைத்திருத் தொண்டர்,
பூ அலம்பு தண் பொரு புனல் தடம்பணைப் புகலிக்
காவலர்க்கு எதிர் கொள்ளும் ஆதரவுடன் கலந்தார்.

            பொழிப்புரை : அயன் முதலிய மூவர்க்கும் அறிதற்கு அரிய மூலப் பொருளாய தேவரான சிவபெருமானின் திருவாவடுதுறையில் வாழ்கின்ற தொண்டர்கள், மலர்களை வாரிக் கொண்டு பொங்கி வரும் குளிர்ந்த அலைகளையுடைய நீர் நிரம்பிய பொய்கைகளையும் வயல்களையும் உடைய சீகாழித் தலைவரான பிள்ளையாரை எதிர் கொள்வதற்கென மிக்குப் பெருகும் அன்புடனே வந்து சேர்ந்தனர்.

            திருமூல நாயனார் வழிபட்ட குறிப்பும் தோன்றத் திருவாவடுதுறைப் பெருமானை `மூலத்தேவர்' என்றார் ஆசிரியர் சேக்கிழார்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 419
வந்து அணைந்த அவர் தொழாமுனம், மலர்புகழ்ச் சண்பை
அந்தணர்க்கு எலாம் அருமறைப் பொருள் என வந்தார்,
சந்த நித்திலச் சிவிகை நின்று இழிந்து, எதிர் தாழ்ந்தே,
சிந்தை இன்புற இறைவர் தம் கோயில்முன் சென்றார்.

            பொழிப்புரை : அங்ஙனம் வந்த தொண்டர்கள் தம்மை வணங்குவதற்கு முன்னம், விரியும் புகழையுடைய சீகாழி அந்தணர்களுக்கு எல்லாம் அரிய மறையின் பொருளாக உள்ளவர் இவர் என்று தியானப் பொருளாகக் கொள்ளும்படி தோன்றிய பிள்ளையார், அழகான முத்துச்சிவிகையினின்றும் இறங்கி, அவர்களின் எதிரில் வணங்கிப் பின், மனம் இன்பம் அடைய இறைவரின் திருக்கோயில் முன் சென்றார்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 420
நீடு கோபுரம் இறைஞ்சிஉள் புகுந்து, நீள் நிலையான்
மாடு சூழ்திரு மாளிகை வலங்கொண்டு வணங்கி,
ஆடும் ஆதியை ஆவடுதுறையுள் ஆர் அமுதை
நாடு காதலில் பணிந்து, எழுந்து, அருந்தமிழ் நவின்றார்.

            பொழிப்புரை : உயர்ந்த கோபுரத்தை வணங்கி, உட்சென்று நீண்ட வரிசையாக அருகில் சுற்றிலும் உள்ள மாளிகையை வலமாக வந்து வணங்கி, அருட்பெருங் கூத்தை இயற்றுகின்ற ஆதிமூர்த்தியும், திருவாவடுதுறையுள் எழுந்தருளியுள்ள நிறைந்த அமுதம் போன்றவருமான இறைவரை, நாடும் பேரன்பினால் வணங்கி எழுந்து அரிய தமிழால் திருப்பதிகத்தைப் பாடினார்.

            இவ்வருந் திருப்பதிகம் கிடைத்திலது.


பெ. பு. பாடல் எண் : 421
அன்பு நீடிய அருவிகண் பொழியும்ஆர் வத்தால்
முன்பு போற்றியே புறம்புஅணை முத்தமிழ் விரகர்
துன்பு போம் மனத் திருத்தொண்டர் தம்முடன் தொழுதே
இன்பம் மேவி, அப் பதியினில் இனிதுஅமர்ந்து இருந்தார்.

            பொழிப்புரை : அன்பால் பெருகிய கண்ணீர் அருவிபோல் பொழிகின்ற ஆர்வத்தால், திருமுன்பு போற்றி, பின்பு வெளியே வந்த பிள்ளையார், துன்பம் இல்லாத உள்ளம் கொண்ட தொண்டர்களுடன் தொழுது, இன்பம் பொருந்த அப்பதியில் இனிதாய் விரும்பி வீற்றிருந்தார்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 422
மேவி அங்கு உறை நாளினில், வேள்வி செய்வதனுக்கு
ஆவது ஆகிய காலம்வந்து அணைவுற அணைந்து,
தாஇல் சண்பையர் தலைவர்க்குத் தாதையார் தாமும்
போவதற்கு அரும் பொருள்பெற எதிர்நின்று புகன்றார்.

            பொழிப்புரை : விரும்பி, அத்திருப்பதியில் வீற்றிருக்கும் காலத்தில், வேள்வி செய்வதற்குரிய காலம் வந்து சேர, குற்றம் இல்லாத சீகாழியின் தலைவரான பிள்ளையாரிடம் வந்து, தந்தையாரான சிவபாத இருதயரும் விடைபெற்றுச் சீகாழிக்குச் செல்லும் பொருட்டு, வேள்வி செய்தற்குரிய பொருளைப் பெறுதல் வேண்டும் என்று அவரிடத்துக் கூறினார்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 423
தந்தை யார்மொழி கேட்டலும், புகலியார் தலைவர்
முந்தை நாளிலே மொழிந்தமை நினைந்து,அருள் முன்னி
"அந்தம் இல்பொருள் ஆவன ஆவடு துறையுள்
எந்தை யார்அடித் தலங்கள் அன்றோ"என எழுந்தார்.

            பொழிப்புரை : தம் தந்தையாரின் சொல்லைக் கேட்டதும் சீகாழித் தலைவரான பிள்ளையார், முன் நாளில் கூறியதையும் நினைவு கூர்ந்து, திருவருளை எண்ணி, `அந்தம் இல்லாத பொருளாய் உள்ளவை எம் இறைவரின் திருவடிகளே அல்லவோ?\' என்று மனத்துள் எண்ணி எழுந்தார்.

            குறிப்புரை : முன்நாளில் கூறியது `இருமைக்கும் இன்பம் அளிக்கும் யாகமும் யான்செயவேண்டும்' (பா.278) என்பதாகும்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 424
சென்று தேவர்தம் பிரான்மகிழ் கோயில்முன்பு எய்தி,
நின்று போற்றுவார், "நீள்நிதி வேண்டினார்க்கு ஈவது
ஒன்றும் மற்று இலேன், உன்அடி அல்லதுஒன்று அறியேன்"
என்று பேர்அருள் வினவிய செந்தமிழ் எடுத்தார்.

            பொழிப்புரை : பிள்ளையார் தேவதேவரான இறைவர் மகிழும் கோயிலில் சென்று, திருமுன்பு நின்று வணங்குபவராகி, `பெருஞ் செல்வம் வேண்டிய தந்தையார்க்கு ஈவதற்கு என்னிடம் ஒரு பொருளும் இல்லை, பொருளாகும் உன் திருவடியன்றி வேறொன்றும் அறியேன்?' என்று இறைவரின் பேரருளை வினவிய கருத்துடைய செந்தமிழ்ப் பதிகத்தைத் தொடங்கிப் பாடலானார்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 425
எடுத்த வண்தமிழ்ப் பதிகம் நால்அடியின்மேல் இருசீர்
தொடுத்த வைப்பொடு தொடர்ந்தஇன் னிசையினால் துதிப்பார்
மடுத்த காதலில் வள்ளலார் அடிஇணை வழுத்தி
அடுத்த சிந்தையால் ஆதரித்து அஞ்சலி அளித்தார்.

            பொழிப்புரை : தொடங்கி வளம் கொண்ட தமிழ்ப் பதிகத்தை நான்கடியின் மேலும் இரண்டு அடிகள் தொடுத்த மேல் வைப்பாய்த் தொடர்பு பெற அமைத்த இனிய இசைப் பதிகத்தால் வணங்குபவராய், நிரம்பக் கொண்ட காதலால், வள்ளலாரான இறைவரின் திருவடிகளைப் போற்றிப் பொருந்திய சிந்தையால் அன்புமிக்குக் கைகள் கூப்பித் தொழுதார்.

            நான்கடிகளின் மேலும் இரண்டடிகள் வைக்கப் பெற்றிருத்தலின் `நாலடி மேல் வைப்பு' என யாப்பமைவு கூறப் பெறுவதாயிற்று. இப்பதிகம் `இடரினும் தளரினும்' (தி.3 ப.4) எனத் தொடங்கும் காந்தாரபஞ்சமப் பண்ணில் அமைந்ததாகும். `இதுவோ எமையாளுமாறு ஈவதொன்றெமக் கில்லையேல்\' எனப்பாடல் தொறும் வரும் கருத்தை நினைவு கூர்ந்தே ஆசிரியர் `பேரருள் வினவிய செந்தமிழ்' எனக் குறிப்பாராயினர்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 426
நச்சி இன்தமிழ் பாடிய ஞானசம் பந்தர்
இச்சை யேபுரிந்து அருளிய இறைவர்இன் னருளால்,
அச்சி றப்புஅருள் பூதம் முன் விரைந்து,அகல் பீடத்து
உச்சி வைத்தது பசும்பொன்ஆ யிரக்கிழி ஒன்று.

            பொழிப்புரை : விரும்பிய இனிய தமிழ்ப் பதிகத்தைப் பாடிய ஞானசம்பந்தரின் விருப்பப்படியே, முன்பு அருள்செய்த இறைவரின் திருவருளால், அச்சிறப்பை அருளும் சிவபூதம் ஒன்று விரைவில் வந்து, இடம் அகன்ற பலிபீடத்தின் உச்சியின்மேல், ஆயிரம் பசும்பொன் கொண்ட முடிப்பு ஒன்றை வைத்தது.

            கிழி - பொன் முடிப்பு. `கழுமலவூரர்க்கு அம்பொன் ஆயிரம் கொடுப்பர் போலும் ஆவடுதுறையனாரே' (தி.4 ப.56 பா.1) எனவரும் அப்பர் அடிகளின் திருவாக்கு இதற்கு அகச் சான்றாய் அமைகிறது.


பெ. பு. பாடல் எண் : 427
வைத்த பூதம்அங்கு அணைந்துமுன் நின்றுநல் வாக்கால்,
"உய்த்த இக்கிழி பொன்உல வாக்கிழி, உமக்கு
நித்த னார்அருள் செய்தது"என்று உரைக்க,நேர் தொழுதே
அத்த னார்திரு வருள்நினைந்து, அவனிமேல் பணிந்தார்.

            பொழிப்புரை : அங்ஙனம் வைத்த அப்பூதம் அங்குப் பிள்ளை யார் முன் நின்று, நல்ல வாக்கினால் பிள்ளையாரை நோக்கி, `வைத்த இம் முடிப்பு பொன்னைக் கொண்டதாகும். எடுக்க எடுக்கக் குறையாத நிதியுமாகும். இறைவர் உமக்கு அருள் செய்தது இது\' என்று உரைக்கப், பிள்ளையார் இறைவரை நேராகத் தொழுது, தந்தையாரான பெருமானின் திருவருளினை நினைந்து நிலத்தில் விழுந்து வணங்கினார்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 428
பணிந்து எழுந்துகை தொழுது,முன் பனிமலர்ப் பீடத்து
அணைந்த ஆடகக் கிழிதலைக் கொண்டு,அரு மறைகள்
துணிந்த வான்பொருள் தரும்பொருள் தூயவாய் மையினால்
தணிந்த சிந்தைஅத் தந்தையார்க்கு அளித்து,உரை செய்வார்.

            பொழிப்புரை : வணங்கி எழுந்து கைகளைக் கூப்பித் தொழுது, குளிர்ந்த மலர்கள் சூழ்ந்த பலிபீடத்தில் வைக்கப்பட்ட பொன் முடிப்பை எடுத்துத் தலைமீது கொண்டு, அரிய மறைகளால் துணிய நின்ற பெரும் பொருளான இறைவர் அளித்த அப்பொருளைத் தூய வாய்மையால் தணிந்த மனமுடைய தந்தையாருக்குத் தந்து சொல்லலானார்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 429
"ஆதிமாமறை விதியினால் ஆறுசூழ் வேணி
நாத னாரைமுன் ஆகவே புரியும் நல் வேள்வி
தீது நீங்கநீர் செய்யவும் திருக்கழு மலத்து
வேத வேதியர் அனைவரும் செய்யவும் மிகுமால்".

            பொழிப்புரை : `பழமையும் பெருமையும் வாய்ந்த மறைகளில் விதித்த முறைப்படி, கங்கையை முடித்த சடையையுடைய முழுமுதற் பொருளான சிவபெருமானையே தலைமையாகக் கொண்டு செய்கின்ற நல்ல சிவ வேள்வியைத் தீமை நீங்கி இன்பம் அடையும் பொருட்டு நீவிர் செய்திடவும், சீகாழியில் உள்ள மறையவர் அனைவரும் செய்திடவும் குறைவில்லாமல் மிகும்'.

            தந்தையாரை இவ்வாறு செய்க என்று பணிப்பதும் தவறு; தாம் நினைந்ததைக் கூறாதிருப்பதும் தவறு. இந்நிலையிலே சிவபெருமானை தலைமையாகக் கொண்டு செய்கின்ற வேள்வியைத் தாங்கள் செய்யவும் என்று தொடங்கிக் கூறுவாராயினர். காமியத் தழுந்திச் செத்துப் பிறக்கின்ற தெய்வங்களைத் தலைமையாகக் கொண்டு வேள்வி செய்தல் தக்கதன்று என்பது பிள்ளையாரின் திருவுள்ளமாகும். `எரிபெருக்குவர் அவ்வெரி ஈசனது உருவென அறிகிலார்' (தி.5 ப.100 பா.7) என்பது அப்பர் திருவாக்காகும்.


பெ. பு. பாடல் எண் : 430
என்று கூறி,அங்கு அவர்தமை விடுத்தபின், அவரும்
நன்றும் இன்புஉறு மனத்தொடும் புகலிமேல் நண்ண,
வென்றி ஞானசம் பந்தரும் விருப்பொடு வணங்கி
மன்றல் ஆவடு துறையினில் மகிழ்ந்துஇனிது இருந்தார்.

            பொழிப்புரை : என்று கூறி அவ்விடத்தினின்றும் தம் தந்தையாரை விடைகொடுத்து அனுப்பிய பின்பு, அச்சிவபாதஇருதயரும் பெருகும் இன்பம் பெற்றுச் சீகாழியை நோக்கிச் செல்ல, ஞான வெற்றியையுடைய திருஞானசம்பந்தரும் விருப்புடனே வணங்கி, மணம் மிகுந்த திருவாவடுதுறையில் மகிழ்வுடன் இனிதாய் அமர்ந்து இருந்தார்.


திருஞானசம்பந்தர் திருப்பதிகம்

3.004    திருவாவடுதுறை              பண் - காந்தாரபஞ்சமம்
                                                திருச்சிற்றம்பலம்
பாடல் எண் : 1
இடரினும், தளரினும், எனதுஉறுநோய்
தொடரினும், உனகழல் தொழுதுஎழுவேன்,
கடல்தனில் அமுதொடு கலந்தநஞ்சை
மிடறினில் அடக்கிய வேதியனே 
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :திருப்பாற்கடலில், அமுதம் பெறும் பொருட்டுக் கடைந்தபோது தோன்றிய நஞ்சினைக் கழுத்தில் அடக்கித் தேவர் களைக் காத்த வேதநாயகனே! வாழ்க்கையில் இடையூறு ஏற்பட்டுத் துன்பம் உண்டானாலும், இளமை நீங்கி மூப்பினால் தளர்ச்சி யுற்றாலும், தீவினைப்பயனால் நோய் தொடர்ந்து வந்தாலும், உன்திரு வடிகளைத் தொழுது வணங்குவேன். அத்தகைய அடியேனை நீ ஆட்கொள்ளும் தன்மை இதுவோ? திருவாவடுதுறையில் வீற்றிருக்கும் சிவபெருமானே ( உலக நன்மையின் பொருட்டுத் தந்தை செய்ய விரும்புகின்ற வேள்விக்குத் ) தேவைப்படுகின்ற பொருளை நீ எனக்குத் தரவில்லையானால் அஃது உன் திருவருளுக்கு அழகாகுமா ?


பாடல் எண் : 2
வாழினும், சாவினும், வருந்தினும்,போய்
வீழினும், உனகழல் விடுவேன்அல்லேன்,
தாழ்இளம் தடம்புனல் தயங்குசென்னிப்
போழ்இள மதிவைத்த புண்ணியனே
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :ஒளிர்கின்ற செஞ்சடையில் குளிர்ச்சியான கங்கையையும், பிறைச்சந்திரனையும் அணிந்த சிவபெருமானே! இம்மையில் மண்ணுலகில் நல்வினைப் பயனால் இன்பம் அனுபவிக்கின்ற காலத்திலும், தீவினைப் பயனால் துன்புற்று வருந்தும் காலத்திலும், நன்னெறி யினின்று விலகித் தீநெறியில் செல்கின்ற காலத்திலும், வினைப் பயன்களை அனுபவித்து முடித்துச் சாகப்போகும் காலத்திலும், உன்னுடைய திருவடிகளை இறுகப் பற்றியதிலிருந்து நீங்கியவன் அல்லேன். இத்தகைய என்னை நீ ஆட்கொள்ளும் தன்மை இதுவோ ? திருவாவடுதுறையில் வீற்றிருக்கும் சிவபெருமானே ! ( உலக நன்மையின் பொருட்டுத் தந்தை செய்ய விரும்புகின்ற வேள்விக்காக ) எனக்குப் பொருள் தாராவிடில் அஃது உனது இன்அருளுக்கு அழகாகுமா ?


பாடல் எண் : 3
நனவினும், கனவினும், நம்பா,உன்னை
மனவினும் வழிபடல் மறவேன்,அம்மான்,
புனல்விரி நறுங்கொன்றைப் போதுஅணிந்த
கனல்எரி அனல்புல்கு கையவனே
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :கங்கையையும் , நறுமணம் கமழும் கொன்றை யையும் அணிந்து கனன்று எரிகின்ற நெருப்பைக் கையிலேந்தி யுள்ளவனே ! அனைவரின் நம்பிக்கைக்கும் , விருப்பத்திற்குமுரிய உன்னை நனவிலும் , கனவிலும் , மனம் ஒன்றி வணங்குவதற்கு மறந்திலேன் . இத்தகைய என்னை நீ ஆட்கொள்ளுமாறு இதுவோ ? திருவாவடுதுறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே ! (உலக நன்மைக்காகத் தந்தை செய்ய விரும்புகின்ற வேள்விக்குத்) தேவையான பொருளை எனக்குத் தாராவிடில், அஃது உனது இன்னருளுக்கு அழகாகுமா ?

 
பாடல் எண் : 4
தும்மலொடு அருந்துயர் தோன்றிடினும்,
அம்மலர் அடிஅலால் அரற்றாதுஎன்நா,
கைம்மல்கு வரிசிலைக் கணைஒன்றினால்
மும்மதிள் எரிஎழ முனிந்தவனே, 
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :கையிலே மேருமலையை வில்லாக ஏந்தி அக்கினியைக் கணையாகத் தொடுத்து முப்புரங்களை எரியும்படி செய்தவனே! தும்மல், அவற்றின் உபாதைகள் இவற்றால் துன்பம் வரும்பொழுதும் உன்னுடைய மலர் போன்ற திருவடிகளைப் போற்றுதல் அல்லாமல் என் நா வேறெதனையும் நவிலாது . திருவாவடுதுறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே ! இத்தகைய தன்மையுடைய என்னை நீ ஆட்கொள்ளும் முறை இதுவோ ? ( உலக நன்மைக்காகத் தந்தை செய்ய விரும்புகின்ற வேள்விக்குத் ) தேவையான பொருளை எனக்குத் தாராவிடில் அஃது உனது இன்னருளுக்கு அழகாகுமா ?


பாடல் எண் : 5
கையது வீழினும், கழிவுஉறினும்,
செய்கழல் அடிஅலால் சிந்தைசெய்யேன்,
கொய்அணி நறுமலர் குலாயசென்னி
மைஅணி மிடறுஉடை மறையவனே, 
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :கொய்து அணியப்பெறும் நறுமணம் கமழும் மலர்களைச் சூடியுள்ள முடியையும், மை போன்ற கருநிறக் கண்டத்தையும் உடைய மறையவனே ! கைப்பொருள்கள் யாவும் இழந்து வருந்தும் காலத்திலும், பிறரால் இழிவாகக் கருதப்பட்டுக் கழிவுப் பொருள் போன்று ஒதுக்கப்பட்ட காலத்திலும், உன்னுடைய செம்மை வாய்ந்த திருவடிகளைப் போற்றுதலல்லாமல், வேறெதனையும் நான் சிந்தை செய்யேன். திருவாவடுதுறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே ! இத்தன்மையுடைய என்னை நீ ஆட்கொள்ளும் முறை இதுவோ ? ( உலக நன்மைக்காகத் தந்தையார் செய்ய விரும்புகின்ற வேள்விக்குத் ) தேவையான பொருளை எனக்குத் தாராவிடில் அஃது உனது இன்னருளுக்கு அழகாகுமா ?


பாடல் எண் : 6
வெந்துயர் தோன்றி,ஓர் வெருவுஉறினும்,
எந்தாய்,உன் அடிஅலால் ஏத்தாது,என்நா,
ஐந்தலை அரவுகொண்டு அரைக்குஅசைத்த
சந்தவெண் பொடிஅணி சங்கரனே,
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :ஐந்து தலைகளையுடைய பாம்பை அரையில் கச்சாகக் கட்டி , நறுமணம் கமழும் திருவெண்ணீற்றினைத் திருமேனி யில் அணிந்துள்ள சங்கரனே ! கொடிய துன்பத்தால் அச்சமுற்றாலும், எம் தந்தையே! உன்திருவடிகளைப் போற்றுதல் அல்லாமல் என் நா வேறெதனையும் சொல்லாது. அங்ஙனமிருக்க திருவாவடுதுறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே! நீ எம்மை ஆட்கொள்ளும் வகை இதுவோ. ( உலக நன்மைக்காகத் தந்தையார் செய்ய விரும்பும் வேள்விக்குத்) தேவையான பொருளை எனக்குத் தாராவிடில் அஃது உனது இன்னருளுக்கு அழகாகுமா ?


பாடல் எண் : 7
வெப்பொடு விரவிஓர் வினைவரினும்,
அப்பா,இன் அடிஅலால் அரற்றாதுஎன்நா,
ஒப்புஉடை ஒருவனை உருவுஅழிய
அப்படி அழல்எழ விழித்தவனே,
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :அழகில் தனக்கு ஒப்புமையாகத் தன்னைத் தவிரப் பிறரைச் சொல்ல முடியாத மன்மதனை, அவனுடைய வடிவம் அழியுமாறு நெருப்புத்தோன்ற நெற்றிக்கண்ணைத் திறந்து விழித்தவனே! திருவாவடுதுறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே ! கொடிய வினையினால் துன்பம் நெருப்புப் போல வந்து தாக்கினாலும், அனைத் துயிர்கட்கும் தந்தையான உன் திருவடிகளைப் போற்றுதலல்லாமல் என் நா வேறொன்றையும் நவிலாது . இப்படிப்பட்ட என்னை நீ ஆட்கொள்ளும்முறை இதுவோ ? ( உலக நன்மைக்காகத் தந்தையார் செய்ய விரும்புகின்ற வேள்விக்குத் ) தேவையான பொருளை எனக்குத் தாராவிடில் அஃது உனது இன்னருளுக்கு அழகாகுமா ?


பாடல் எண் : 8
பேர்இடர் பெருகி,ஓர் பிணிவரினும்,
சீர்உடைக் கழல்அலால் சிந்தைசெய்யேன்,
ஏர்உடை மணிமுடி இராவணனை
ஆர்இடர் பட,வரை அடர்த்தவனே,
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :அழகிய மணிமுடியணிந்த இராவணன் பொறுத்தற் கரிய துன்பமடையும்படி கயிலை மலையின்கீழ் அடர்த்தவனே ! திருவாவடுதுறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே ! தீவினை யால் பெருந்துன்பம் தரும் நோய் வரினும் வாழ்வுதரும் உன் திருவடிகளைப் போற்றுதல் அல்லாமல் வேறெதனையும் நான் சிந்தனை செய்ததில்லை. இப்படிப்பட்ட என்னை நீ ஆட்கொள்ளும் முறை இதுவோ ?   ( உலக நன்மைக்காகத் தந்தையார் செய்ய விரும்புகின்ற வேள்விக்குத் ) தேவையான பொருளை எனக்குத் தாராவிடில் அஃது உனது இன்னருளுக்கு அழகாகுமா ?


பாடல் எண் : 9
உண்ணினும், பசிப்பினும், உறங்கினும்,நின்
ஒண்மலர் அடிஅலால் உரையாதுஎன்நா,
கண்ணனும் கடிகமழ் தாமரைமேல்
அண்ணலும் அளப்பரிது ஆயவனே,
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :திருமாலும் , மணங்கமழ் தாமரையில் வீற்றிருக்கும் பிரமனும் அளந்தறிதற்கு அரியவனே! திருவாவடுதுறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே ! நான் உண்ணும் நிலையிலும், பசியால் களைத்திருக்கும் நிலையிலும், உறங்கும் நிலையிலும் ஒளிபொருந்திய உன் திருவடிகளைப் போற்றுதலல்லாமல் என் நா வேறெதையும் நவிலாது. அப்படிப்பட்ட என்னை நீ ஆட்கொள்ளும் முறை இதுவோ? ( உலக நன்மைக்காகத் தந்தையார் செய்யும் வேள்விக்குத்) தேவைப்படும் பொருளை எனக்குத் தாராவிடில் அஃது உனது இன்னருளுக்கு அழகாகுமா?


பாடல் எண் : 10
பித்தொடு மயங்கி,ஓர் பிணிவரினும்,
அத்தா,உன் அடிஅலால் அரற்றாதுஎன்நா,
புத்தரும் சமணரும் புறன்உரைக்கப்
பத்தர்கட்கு அருள்செய்து பயின்றவனே,
இதுவோஎமை ஆளுமாறு ஈவதுஒன்றுஎமக்கு இல்லையேல்
அதுவோஉனது இன்அருள் ஆவடுதுறை அரனே.

            பொழிப்புரை :புத்தரும் , சமணரும் புறங்கூறினாலும் பொருட்படுத்தாது உன்னை வணங்குகின்ற பக்தர்கட்கு அருள் புரிகின்றவனே! பித்த நோயால் மயங்கும் நிலையுற்றாலும், தலைவா! உன் திருவடிகளைப் போற்றுதலல்லாமல் என் நா வேறெதையும் பேசாது. திருவாவடுதுறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானே! இப்படிப்பட்ட என்னை நீ ஆட்கொள்ளும் முறை இதுவோ? ( உலக நன்மைக்காகத் தந்தையார் செய்ய விரும்புகின்ற வேள்விக்குத்) தேவைப்படும் பொருளை எனக்குத் தாராவிடில் அஃது உனது இன்னருளுக்கு அழகாகுமா ?

 
பாடல் எண் : 11
அலைபுனல் ஆவடு துறைஅமர்ந்த
இலைநுனை வேற்படை எம்இறையை
நலமிகு ஞானசம் பந்தன்சொன்ன
விலைஉடை அருந்தமிழ் மாலைவல்லார் 
வினை ஆயினநீங் கிப்போய் விண்ணவர் வியன்உலகம்
நிலையாகமுன் ஏறுவர்நிலமிசை நிலையிலரே.

            பொழிப்புரை :அலைகளையுடைய காவிரிவளம் பொருந்திய திருவாவடுதுறையில் வீற்றிருக்கும் இலை போன்ற நுனியையுடைய திரிசூலப் படையேந்திய எம் இறைவனைப் பற்றி உலக நலன்களை விரும்பிய ஞானசம்பந்தன் அருளிய சிறப்புடைய அருந்தமிழ் மாலையாகிய இத்திருப்பதிகத்தை ஓதுபவர்கள் வினையாவும் நீங்கப் பெற்று விரிந்த விண்ணுலகில் நிலையாக வீற்றிருப்பர் . துன்பம் தரும் இம்மண்ணுலகில் மீண்டும் வந்து பிறவார் .

                                                            திருச்சிற்றம்பலம்

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

திருநாவுக்கரசர் திருப்பதிக வரலாறு


பெரிய புராணப் பாடல் எண் : 190
மேவுபுனல் பொன்னிஇரு கரையும் சார்ந்து
            விடைஉயர்த்தார் திருச்செம்பொன் பள்ளி பாடிக்
காஉயரும் மயிலாடு துறைநீள் பொன்னிக்
            கரைத்துருத்தி வேள்விக்குடி எதிர்கொள் பாடி
பாவுறு செந்தமிழ்மாலை பாடிப் போற்றிப்
            பரமர்திருப் பதிபலவும் பணிந்து போந்தே
ஆவுறும்அஞ்சு ஆடுவார் கோடி காவில்
            அணைந்துபணிந்து ஆவடுதண் துறையைச் சார்ந்தார்.

            பொழிப்புரை : நீர் இடையறாது பொருந்திய காவிரி ஆற்றின் இரு கரைகளிலும் சேர்ந்து, ஆனேற்றுக் கொடியை உயர்த்திய சிவபெருமானின் திருச்செம்பொன்பள்ளியினைப் பாடிச் சோலைகள் உயர்ந்து சூழ்ந்த திருமயிலாடுதுறையையும், காவிரியின் இரு கரைகளிலும் உள்ள திருத்துருத்தி - திருவேள்விக்குடியையும், திருஎதிர்கொள்பாடியையும் தொழுது செந்தமிழ்ப் பதிகங்களான பாமாலைகளால் போற்றி, இறைவரின் திருப்பதிகள் பலவற்றையும் பணிந்து சென்று, ஆன் ஐந்தையும் ஆடும் சிவபெருமானின் திருக்கோடிக்காவை அடைந்து, வணங்கிச் சென்று, திருவாவடுதுறையைச் சேர்ந்தார்.


பெரிய புராணப் பாடல் எண் : 191
"ஆவடுதண் துறையாரை அடைந்து உய்ந்தேன்" என்று
            அளவில் திருத்தாண்டகம் முன் அருளிச் செய்து,
மேவுதிருக் குறுந்தொகை,நேரிசையும், சந்த
            விருத்தங்கள் ஆனவையும் வேறு வேறு
பாஅலர்செந் தமிழ்த்தொடையால் பள்ளித் தாமம்
            பலசாத்தி, மிக்குஎழுந்த பரிவி னோடும்
பூவலயத் தவர்பரவப் பலநாள் தங்கிப்
            புரிவுறு கைத் திருத்தொண்டு போற்றிச் செய்வார்.

            பொழிப்புரை : `திருவாவடுதுறையில் வீற்றிருக்கும் இறைவரை அடைந்து உய்ந்தேன்` என்ற கருத்துடைய அளவுபடாத திருத்தாண்டகத்தை முதலில் பாடிப், பின் திருக்குறுந்தொகையும், திருநேரிசையும், சந்த விருத்தங்களும் வெவ்வேறு பாக்களின் தன்மை மிக்க செந்தமிழ் மாலைகளாலாய திருப்பள்ளித்தாமங்கள் பலவற்றையும் சாத்தி, மிகுதியாய் மேன்மேலும் எழுந்த அன்பினோடும் உலகம் போற்றுமாறு பல நாள்கள் அங்குத் தங்கி, இடை விடாது நினைந்து செய்யும் திருத்தொண்டான உழவாரப் பணியையும் போற்றிச் செய்து வந்தார்.

            திருவாவடுதுறை: இத்திருப்பதிக்கு நாவரசர் இருமுறை எழுந்தருளியுள்ளார் (தி.12 பு.21 பா.191, 293).

 இதுபொழுது எழுந்தருளுவது முதன் முறையாகும். பாடி அருளிய திருப்பதிகங்கள்----

(அ). `நம்பனை நால்வேதம்` (தி.6 ப.46) - திருத்தாண்டகம்
(ஆ). `நிறைக் கவாலியள்` (தி.5 ப.29) - திருக்குறுந் தொகை.
(இ). `மஞ்சனே` (தி.4 ப.57) - திருநேரிசை.
(ஈ). `திருவே யென் செல்வமே` (தி.6 ப.47) - திருத்தாண்டகம்.

இவற்றுள் முன்னையதான `நம்பனை` எனத் தொடங்கும் திருத்தாண்டகம், `ஆவடு தண்டுறையுள் மேய அரனடியே அடி நாயேன் அடைந்துய்ந்தேன்` என நிறைவு பெறுவதால் இதுவே முதற்கண் பாடப்பட்டதாகும். ஆதலின் ஆசிரியரும் `முன்னருளிச் செய்து` என்றார். சந்த விருத்தங்கள் ஆனவையும் `வேறு வேறு ...... சாத்தி` என ஆசிரியர் குறிப்பதற்கேற்ப உள்ள பதிகங்கள் எவையும் கிடைத்தில.
  
திருநாவுக்கரசர் திருப்பதிகங்கள்

6. 046    திருஆவடுதுறை     திருத்தாண்டகம்
                                    திருச்சிற்றம்பலம்
பாடல் எண் : 1
நம்பனை, நால்வேதம் கரைகண் டானை,
            ஞானப் பெருங்கடலை, நன்மை தன்னை,
கம்பனை, கல்ஆல் இருந்தான் தன்னை,
            கற்பகமாய் அடியார்கட்கு அருள்செய் வானை,
செம்பொன்னை, பவளத்தை, திரளும் முத்தை,
            திங்களை, ஞாயிற்றை, தீயை, நீரை,
அம்பொன்னை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :நம்மால் விரும்பப்படுபவனாய் , நான்கு வேதங்களையும் கரை கண்டவனாய் , ஞானப் பெருங்கடலாய் , நன்மையாய் , ஏகம்பனாய் , கல்லாலின் கீழ் இருந்தானாய் , கற்பகமாய் , அடியார் களுக்கு அருள் செய்வானாய் , செம்பொன் , பவளம் , முத்துத்திரள் திங்கள் , ஞாயிறு , தீ இவற்றை ஒப்பானாய் , நீராய் , செல்வமாய் உள்ள , ஆவடுதுறையிலுள்ள சிவபெருமான் திருவடிகளை அடியேன் அடைந்து தீவினையிலிருந்து பிழைத்தேன் .


பாடல் எண் : 2
மின்னானை, மின்னிடைச்சேர் உருமி னானை,
            வெண்முகிலாய் எழுந்து,மழை பொழிவான் தன்னை,
தன்னானை, தன்ஒப்பார் இல்லா தானை,
            தாய்ஆகி, பல்உயிர்க்குஓர் தந்தை ஆகி,
என்ஆனை, எந்தை, பெருமான் தன்னை,
            இருநிலமும் அண்டமுமாய்ச் செக்கர் வானே
அன்னானை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :மின்னாய் , மின்னிடையே சேரும் இடியாய் , வெண்முகிலாய் , மழைபெய்யும் கார்முகிலாய்ச் சுதந்திரனாய் , தன்னை ஒப்பார் பிறர் இல்லாதவனாய்ப் பல்லுயிர்க்கும் தாயாய்த் தந்தையாய் எனக்கு உரிய எந்தையாய்ப் பெரிய உலகங்களும் உலகங்களின் தொகுப்பாகிய அண்டங்களுமாய்ச் செவ்வான் போன்ற நிறத்தினனாய் , ஆவடுதுறையுள்மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேனே .


பாடல் எண் : 3
பத்தர்கள் சித்தத்தே பாவித் தானை,
            பவளக் கொழுந்தினை, மாணிக் கத்தின்
தொத்தினை, தூநெறியாய் நின்றான் தன்னை,
            சொல்லுவார் சொற்பொருளின் தோற்ற மாகி,
வித்தினை, முளைக்கிளையை, வேரை, சீரை,
            வினைவயத்தின் தன்சார்பை வெய்ய தீர்க்கும்
அத்தனை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :அடியார் உள்ளத்தே பரவினவனாய்ப் பவளக் கொழுந்தாய் , மாணிக்கக் கொத்தாய்த் தன்னை அடைவதற்குத்தானே பற்றுக்கோடாகிய வழியாய்ச் சொற்பொருளின் உணர்வாய் , வித்தாய் , முளையாய் , முளைகளின் கிளையாய் , வேராய்ப் பயனாய் , ஊழ்வினை வயத்தால் வந்த அதன் கொடிய தொடர்பான துயரங்களைத் தீர்க்கும் தலைவனாய் , ஆவடுதுறை மேய அத்தனாய் உள்ள அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேன் .


பாடல் எண் : 4
பேணியநல் பிறைதவழ்செஞ் சடையி னானை,
            பித்தராம் அடியார்க்கு முத்தி காட்டும்
ஏணியை, இடர்க்கடலுள் சுழிக்கப் பட்டுஇங்கு
            இளைக்கின்றேற்கு அக்கரைக்கே ஏற வாங்கும்
தோணியை, தொண்டனேன் தூய சோதி,
            சுலாவெண் குழையானை, சுடர்பொற் காசின்
ஆணியை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :பிறைதவழ் செஞ்சடையனாய்த் தன்பால் பெரும் பற்றுக் கொண்ட அடியவரை வீட்டுலகத்திற்கு ஏற்றும் ஏணியாய்த் துயர்க் கடல் சுழியில் அகப்பட்டு வருந்தும் அடியேனை ஏறி அக்கரை அடைய உதவிச்சேர்க்கும் தோணியாய், தூய ஒளி வீசும் வெள்ளிய காதணி அணிந்தவனாய், ஒளிவீசும் பொற்காசின் மாற்றினை அளக்கும் உரையாணியாய் ஆவடுதுறையில் மேவிய அரனடியே தொண்டனாகிய அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேன் .


பாடல் எண் : 5
ஒருமணியை, உலகுக்குஓர் உறுதி தன்னை,
            உதயத்தின் உச்சியை, உரும் ஆனானை,
பருமணியை, பாலோடுஅஞ்சு ஆடி னானை,
            பவித்திரனை, பசுபதியை, பவளக் குன்றை,
திருமணியை, தித்திப்பை, தேன் அதுஆகி,
            தீங்கரும்பின் இன்சுவையை, திகழுஞ் சோதி
அருமணியை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :ஒப்பற்ற மாணிக்கமாய் , உலகுக்கு உறுதியாய் , உதயமலையின் உச்சியாய் , இடியாய் , பெரிய இரத்தினமாய் , பஞ்சகவ்ய அபிடேகப் பிரியனாய் , தூயனாய் , ஆன்மாக்களின் தலைவனாய்ப் பவளக்குன்றாய் , செல்வம் நல்கும் சிந்தாமணியாய்த் தேன் கரும்பு இவற்றின் இனிப்பாய் , ஒளிவீசும் கிட்டுதற்கு அரிய மாணிக்கமாய் , ஆவடுதுறைமேய அரன் அடியே அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேன் .


பாடல் எண் : 6
ஏற்றானை, எண்தோள் உடையான் தன்னை,
            எல்லி நடம்ஆட வல்லான் தன்னை,
கூற்றானை, கூற்றம் உதைத்தான் தன்னை,
            குரைகடல்வாய் நஞ்சுஉண்ட கண்டன் தன்னை,
நீற்றானை, நீள்அரவுஒன்று ஆர்த்தான் தன்னை,
            நீண்ட சடைமுடிமேல் நீர்ஆர் கங்கை
ஆற்றானை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :காளை வாகனனாய் , எண்தோளனாய் , இரவில் கூத்து நிகழ்த்துபவனாய் , அழித்தற் கடவுளாய்க் கூற்றுவனை உதைத்தவனாய்க் கடலில் தோன்றிய நஞ்சுண்ட நீலகண்டனாய்த் திருநீறு அணிந்தவனாய் , நீண்ட பாம்பு ஒன்றனை இடையில் இறுகக் கட்டியவனாய் , நீண்ட சடையில் கங்கை சூடியாய் , ஆவடுதுறை மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேன் .

பாடல் எண் : 7
கைம்மான மதகளிற்றை உரித்தான் தன்னை,
            கடல்வரைவான் ஆகாசம் ஆனான் தன்னை,
செம்மானப் பவளத்தை, திகழும் முத்தை,
            திங்களை, ஞாயிற்றை, தீஆ னானை,
எம்மானை, என்மனமே கோயி லாக
            இருந்தானை, என்புஉருகும் அடியார் தங்கள்
அம்மானை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :துதிக்கையை உடைய தோலாத மத யானைத் தோலை உரித்தவனாய்க் கடல் , மலை , மேகம் , ஆகாயம் இவையாவும் ஆனவனாய்ச் செம்பவளமும் வெண்முத்தும் போன்றவனாய்த் திங்கள் சூரியன் தீ என்ற முச்சுடராய் , எம் தலைவனாய் , என் மனத்தையே இருப்பிடமாகக் கொண்டிருப்பது போல எலும்பும் உருகும் அடியவர்களுக்கும் தலைவனாய் , ஆவடுதுறையுள் மேய அரன் அடியே அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேன் .


பாடல் எண் : 8
மெய்யானை, பொய்யரொடு விரவா தானை,
            வெள்ளிடையை, தண்நிழலை, வெந்தீ ஏந்தும்
கையானை, காமன்உடல் வேவக் காய்ந்த
            கண்ணானை, கண்மூன்று உடையான் தன்னை,
பைஆடு அரவம்,மதி உடனே வைத்த
            சடையானை, பாய்புலித்தோல் உடையான் தன்னை,
ஐயானை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :வாய்மை வடிவினனாய் , வஞ்சகக் கலப்பு இல்லாதவனாய் , வெற்றிடமாய் , குளிர்ந்த நிழலாய்த் தீ ஏந்திய கையனாய்க் காமன் உடலை எரித்த கண்ணனாய் , முக்கண்ணனாய் , பட மெடுத்தாடும் பாம்பையும் பிறையையும் சேர்த்து வைத்த சடையனாய்ப் புலித்தோல் ஆடையனாய் , எல்லாருக்கும் தலைவனாய் ஆவடுதுறை மேய அரனடியே அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேன் .


பாடல் எண் : 9
வேண்டாமை வேண்டுவதும் இல்லான் தன்னை,
            விசயனைமுன் அசைவித்த வேடன் தன்னை,
தூண்டாமைச் சுடர்விடுநல் சோதி தன்னை,
            சூலப் படையானை, காலன் வாழ்நாள்
மாண்டுஓட உதைசெய்த மைந்தன் தன்னை,
            மண்ணவரும் விண்ணவரும் வணங்கி ஏத்தும்
ஆண்டானை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :வேண்டுதல் வேண்டாமை இலானாய் , அருச்சுனனை முன்னொரு காலத்தில் வருந்தச் செய்த வேடனாய்த் தூண்டாமலே ஒளிவீசும் சோதியாய்ச் சூலப்படையானாய் , கூற்றுவன் வாழ்நாள் கழியுமாறு உதைத்த வலியவனாய் , மக்களும் தேவரும் வணங்கித் துதிக்கும் தலைவனாய் , ஆவடுதுறையுள் மேய அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேன் .


பாடல் எண் : 10
பந்துஅணவு மெல்விரலாள் பாகன் தன்னை,
            பாடலோடு ஆடல் பயின்றான் தன்னை,
கொந்துஅணவு நறுங்கொன்றை மாலை யானை,
            கோலமா நீல மிடற்றான் தன்னை,
செந்தமிழோடு ஆரியனை, சீரி யானை,
            திருமார்பில் புரிவெண்ணூல் திகழப் பூண்ட
அந்தணனை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :பந்தினைப் பொருந்திய மெல்லிய விரல்களை உடைய பார்வதி பாகனாய்ப் பாடலும் ஆடலும் பயின்றவனாய்க் கொத்தாகப் பூக்கும் நறிய கொன்றை மாலையை அணிந்தவனாய் , அழகிய நீலகண்டனாய்த் தமிழும் வடமொழியும் ஆகிய மேம்பட்டவனாய் , மார்பில் வெள்ளிய பூணூல் அணிந்த அந்தணனாய் , ஆவடு துறை மேவிய அரன் அடியே அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேன் .


பாடல் எண் : 11
தரித்தானைத் தண்கடல்நஞ்சு உண்டான் தன்னை,
            தக்கன்தன் பெருவேள்வி தகர்த்தான் தன்னை,
பிரித்தானை, பிறைதவழ்செஞ் சடையி னானை,
            பெருவலியால் மலைஎடுத்த அரக்கன் தன்னை
நெரித்தானை, நேர்இழையாள் பாகத் தானை,
            நீசனேன் உடல்உறு நோய்ஆன தீர
அரித்தானை, ஆவடுதண் துறையுள் மேய
            அரன்அடியே அடிநாயேன் அடைந்துஉய்ந் தேனே.

            பொழிப்புரை :கடலில் தோன்றிய விடத்தை உண்டு அதனைக் கழுத்தில் தரித்தவனாய்த் தக்கனுடைய பெரிய வேள்வியை அழித்தவனாய் , அவனுடைய செருக்கைப் போக்கியவனாய்ச் சடையில் பிறை சூடியாய்ப் பெரிய வலிமையால் கயிலையைப் பெயர்த்த இராவணனை நெரித்தவனாய்ப் பார்வதி பாகனாய்க் கீழ் மகனான அடியேனுடைய உடலில் ஏற்பட்ட நோயை நீக்கிய ஆவடுதுறை மேவிய அரன் அடியே அடிநாயேன் அடைந்து உய்ந்தேன் .

                                                திருச்சிற்றம்பலம்


5. 029    திருவாவடுதுறை        திருக்குறுந்தொகை
                                                       திருச்சிற்றம்பலம்
பாடல் எண் : 1
நிறைக்க வாலியள் அல்லள்இந் நேரிழை
மறைக்க வாலியள் அல்லள்இம் மாதராள்
பிறைக்க வாலப் பெரும்புனல் ஆவடு
துறைக்க வாலியோடு ஆடிய சுண்ணமே.

            பொழிப்புரை : பிறையோடு கூடிய செஞ்சடையில் கங்கையாகிய பெரும்புனலை உடையவரும் , திருவாவடுதுறையில் உள்ள கபாலியுமாகிய சிவபெருமானோடு ஆடிய திருநீற்றினை நிறைக்கத் தூய்மையுடையவள் அல்லள் இந்த நேரிழையணிந்த பெண் ; அன்றியும் இப்பெண் அதனால் வரும் துயரங்களை மறைக்கும் வல்லமை உடையவளுமல்லள் .


பாடல் எண் : 2
தவள மாமதிச் சாயல்ஓர் சந்திரன்
பிளவு சூடிய பிஞ்ஞகன் எம்இறை
அளவு கண்டிலள் ஆவடு தண்துறைக்
களவு கண்டனள் ஒத்தனள் கன்னியே.

            பொழிப்புரை : இக்கன்னி , வெள்ளிய பெருமைமிகுந்து மதிக்கத்தக்க சாயலை உடைய சந்திரனின் பிளவாகிய பிறையினைச் சூடிய எம்மிறைவனாகிய பிஞ்ஞகனின் அன்பின் அளவை முற்றும் கண்டிலளேனும் , திருவாவடுதுறையிலே அவனைக் களவொழுக் கத்தாற் கண்டவளை ஒத்தாள் ஆயினள் .


பாடல் எண் : 3
பாதிப் பெண்ஒரு பாகத்தன், பன்மறை
ஓதி, என்உளங் கொண்டவன், ஒண்பொருள்,
ஆதி, ஆவடு தண்துறை மேவிய
சோதி யே,சுட ரே,என்று சொல்லுமே.

            பொழிப்புரை : இப்பெண் , தன் திருமேனியில் ஒரு பாதிப் பெண்ணினை உடையவனே என்றும் , பலவாகிய மறைகளை ஓதியருளி என்னுள்ளத்தைக் கவர்ந்துகொண்டவனே என்றும் , ஒள்ளிய உலகத்துப் பொருள்களுக்கெல்லாம் ஆதியானவனே என்றும் , திருவாவடுதுறையில் விரும்பியெழுந்தருளியிருக்கும் சோதியே என்றும் , சுடரே என்றும் சொல்லும் இயல்பினள் .


பாடல் எண் : 4
கார்க்கொள் மாமுகில் போல்வதுஓர் கண்டத்தன்
வார்க்கொள் மென்முலை சேர்ந்துஇறு மாந்துஇவள்
ஆர்க்கொள் கொன்றையன் ஆவடு தண்துறைத்
தார்க்கு நின்றுஇவள் தாழுமா காண்மினே.

            பொழிப்புரை : இப்பெண் , கருமையைக்கொண்ட பெரிய முகில் போலும் கண்டத்தை உடையவனும் , கச்சினைக்கொண்ட மெல்லிய முலையாளாகிய உமையம்மையைச் சேர்ந்து இறுமாந்து இவளது நெஞ்சைப் பிணைக்கும் கொன்றையினை உடையவனும் ஆகிய திருவாவடுதுறைப் பெருமானின் திருமார்பில் அணிந்துள்ள கொன்றைமாலைக்கு மனம் தாழ்கின்றனள் ; காண்பீராக .


பாடல் எண் : 5
கருகு கண்டத்தன், காய்கதிர்ச் சோதியன்,
பருகு பால்அமு தேஎனும் பண்பினன்,
அருகு சென்றுஇலள் ஆவடு தண்டதுறை
ஒருவன் என்னை உடையகோ என்னுமே.

            பொழிப்புரை : இப்பெண் , கருத்த கண்டத்தை உடையவனும் , கதிர்காய்கின்ற ஒளிவடிவினனும் , பருகுதற்கினிய பால் அமுது என்று கூறத்தக்க பண்பை உடையவனுமாகிய அப்பெருமான் அருகிற் சென்றனள் . அல்லளாயினும் , அவன்பாற்கொண்ட காதல் மிகுதியால் ` என்னை உடையவன் திருஆவடுதண்டுறையில் உறையும் தலைவனே ` என்று கூறும் இயல்பினள் .
  
பாடல் எண் : 6
குழலும் கொன்றையும் கூவிள மத்தமும்
தழலும் தையல்ஓர் பாகமாத் தாங்கினான்,
அழகன் ஆவடு தண்துறை யா,எனக்
கழலும் கைவளை காரிகை யாளுக்கே.

            பொழிப்புரை : இவ்வழகுடைய பெண் , கொன்றை மலர்களும் , கூவிளந் தளிர்களும் , ஊமத்த மலர்களும் சூடிய சடையும் , தையல் ஒரு பாகமும் கொண்ட ஆவடுதண்டுறைக்குரிய அழகனே என்று விரும்பி அழைத்தலால், கைவளைகள் கழலுகின்ற நிலைமையள் ஆயினள் .


பாடல் எண் : 7
பஞ்சின் மெல்அடிப் பாவையோர் பங்கனைத்
தஞ்சம் என்றுஇறு மாந்தி,இவள் ஆரையும்
அஞ்சு வாள்அல்லள், ஆவடு தண்துறை
மஞ்ச னோடுஇவள் ஆடிய மையலே.

            பொழிப்புரை : இப்பெண் திருவாவடுதண்துறையில் உள்ள , புலன் ஐந்தும் வென்ற பெருவீரனாகிய சிவபெருமானோடு ஆடிக் கொண்ட மயக்கத்தினால் , பஞ்சனைய மெல்லடியுடைய உமா தேவியாரைப் பங்கிற்கொண்ட அப்பரமனைத் தஞ்சப்பொருளாகக் கொண்டு இறுமாப்பு எய்தி , வேறு யாரையும் அஞ்சாதவள் ஆயினள் .


பாடல் எண் : 8
பிறையும் சூடிநல் பெண்ணோடு ஆண்ஆகிய
நிறையும் நெஞ்சமும் நீர்மையும் கொண்டவன்,
அறையும் பூம்பொழில் ஆவடு தண்துறை
இறைவன் என்னை உடையவன் என்னுமே.

            பொழிப்புரை : இப்பெண் , பிறையினைச் சென்னியிற் சூடிய பெண்ணும் ஆணுமாகிய இறைவனும் , மேகங்களும் , வண்டினங்களும் ஒலிக்கின்ற பூம்பொழில்களை உடைய ஆவடுதண்துறையில் என்னை உடையவனும் ஆகிய பெருமானே, என் கற்பினையும் , உள்ளத்தினையும் , பிற தன்மைகளையும் கவர்ந்து கொண்டவன் என்று சொல்லுமியல்பினள் .


பாடல் எண் : 9
வையம் தான்அளந் தானும், அயனுமாய்,
மெய்யைக் காணல்உற் றார்க்குஅழல் ஆயினான்,
ஐயன் ஆடு தண்துறை யா, எனக்
கையில் வெள்வளை யும்கழல் கின்றதே.

            பொழிப்புரை : உலகங்களைத் தான் அளந்தவனாகிய திருமாலும் , பிரமனும் ஆகிய இருவரும் மெய்ப்பொருளாகிய பிரமத்தைக் காணலுற்றபோது அவ்விருவர் முன்னே பேரழலாய் நிமிர்ந்த பெருமானே ! ஐயனே ! ஆவடுதண்டுறையில் உள்ள அண்ணலே என்று வாய்விட்டுக்கூவி உடல் மெலிதலால் இவள் கைகளில் உள்ள வெள்வளைகள் கழல்கின்றவாயின .
பாடல் எண் : 10
பக்கம் பூதங்கள் பாடப் பலிகொள்வான்,
மிக்க வாள்அரக் கன்வலி வீட்டினான்,
அக்கு அணிந்தவன் ஆவடு தண்துறை
நக்கன் என்னும்இந் நாண்இலி காண்மினே.

            பொழிப்புரை : பெருமான் தன் நெஞ்சும் கற்பும் கவர்ந்து கொண்டனனேனும் , அதுகுறித்துச் சிறிதும் நாணமில்லாதவளாகிய இப்பெண் , மீண்டும் , பூதங்கள் பக்கத்தில் நின்று பாடப் பலி கொள்வான் என்றும் , ஆற்றல்மிக்க வாளை உடைய அரக்கனை வலி கெடுத்தான் என்றும் , அக்கமாலைகள் அணிந்தான் என்றும் . திருஆவடு தண்டுறையில் உள்ள திகம்பரன் என்றும் கூறிப் புகழ்ந்தவண்ணம் இருப்பாள் .
                                                 ------    திருச்சிற்றம்பலம் ------


4. 057    திருவாவடுதுறை                      திருநேரிசை
                                                            திருச்சிற்றம்பலம்
பாடல் எண் : 1
மஞ்சனே, மணியும் ஆனாய், மரகதத் திரளும் ஆனாய்,
நெஞ்சுளே புகுந்து நின்று நினைதரு நிகழ்வி னானே
துஞ்சும்போ தாக வந்து துணைஎனக்கு ஆகி நின்று
அஞ்சல்என்று அருள வேண்டும் ஆவடு துறையு ளானே.

            பொழிப்புரை : ஆவடுதுறைப் பெருமானே ! வலிமை உடையவனே! மணியே ! மரகத மணிக் குவியலே! அடியேனுடைய உள்ளத்திற் புகுந்து உன்னை நினைக்கும் நிலையை இன்று தந்துள்ளவனே! யான் உயிர் நீக்கும் போது வந்து அடியேனுக்குத் துணையாக நின்று அஞ்சாதே என்று நீ அருள் செய்யவேண்டும் .


பாடல் எண் : 2
நான்உகந்து உன்னை நாளும் நணுகுமா கருதி யேயும்
ஊன்உகந்து ஓம்பு நாயேன் உள்ளுற ஐவர் நின்றார்
தான்உகந் தேஉ கந்த தகவுஇலாத் தொண்டனேன் நான்
ஆன்உகந்து ஏறு வானே, ஆவடு துறை உளானே.

            பொழிப்புரை : காளையை விரும்பி ஏறிஊர்பவனே ! ஆவடு துறைப் பெருமானே ! நான் விரும்பி உன்னை அணுகி வரக் கருதிய போதும் , உடம்பையே விரும்பிப் பாதுகாக்கும் அடியேனுடைய உட்புறத்தில் நிலையாக நிற்கும் ஐம்பொறிகளும் விரும்புவனவற்றையே யானும் விரும்பிச் செயற்பட்டு உன் தொண்டன் என்று கூறும் தகுதி யற்றவனாய் உள்ளேன் .


பாடல் எண் : 3
கட்டமே வினைகள் ஆன காத்துஇவை நோக்கி ஆளாய்,
ஒட்டவே ஒட்டி நாளும் உன்னையுள் வைக்க மாட்டேன்,
பட்டவான் தலைகை ஏந்திப் பலிதிரிந்து ஊர்கள் தோறும்
அட்டமா உருவி னானே, ஆவடு துறை உளானே.

            பொழிப்புரை : தன் பரிசழிந்த பெரிய மண்டையோட்டைக் கையில் ஏந்திப் பிச்சை எடுத்து ஊர்கள்தோறும் திரிந்தவனாய் உள்ள அட்ட மூர்த்தியாம் ஆவடுதுறைப் பெருமானே! அடியேன் துன்பம் மேவுதற்குக் காரணமான வினைகள் சாராதவாறு தடுத்து, உனக்கு அடியவனாய் , நீ அருட் கண்ணால் நோக்கி அடியேன் உயிரோடு ஒட்டும்படியே , அடியேனும் உன்னோடு ஒட்டி நாளும் உன்னைத் தியானித்தலைச் செய்ய இயலாதேனாய் உள்ளேன் .


பாடல் எண் : 4
பெருமைநன்று உடையது இல்லை என்றுநான் பேச மாட்டேன்,
ஒருமையால் உன்னை உள்கி உகந்துவான் ஏற மாட்டேன்,
கருமையிட்டு ஆய ஊனைக் கட்டமே கழிக்கின் றேன் நான்,
அருமையா நஞ்சம் உண்ட ஆவடு துறை உளானே.

            பொழிப்புரை : பெருமைகளை மிகுதியாக உள்ள தில்லைத் திருத்தலத்தைப் பற்றிப் பேசி நல்வினையைத் தேடிக் கொள்ளமாட்டேன் . ஒருமைப்பட்ட உள்ளத்தாலே உன்னை நினைத்து உகந்து பேசி வீட்டுலகை அடையமாட்டேன் . ஆணவச் சார்பால் எய்திய உடம்பைத் துயரத்திலேயே கழிக்கின்றேன் . நுகர்தற்கு அரிய விடத்தை உண்டு அருளிய ஆவடுதுறைப் பெருமானே ! அடியேற்கு அருளுக .


பாடல் எண் : 5
துட்டனாய் வினையது என்னும் சுழித்தலை அகப்பட் டேனைக்
கட்டனா ஐவர் வந்து கலக்காமைக் காத்துக் கொள்வாய்,
மட்டுஅவிழ் கோதை தன்னை மகிழ்ந்துஒரு பாகம் வைத்து
அட்டமா நாகம் ஆட்டும் ஆவடு துறை உளானே.

            பொழிப்புரை : நறுமணம் கமழும் மாலையை அணிந்த பார்வதியை மகிழ்வோடு ஒரு பாகமாக்கொண்டு எட்டுப் பெரிய பாம்புகளை ஆட்டுகின்ற ஆவடுதுறைப் பெருமானே ! கொடியவனாய் வினை என்று சுழியில் அகப்பட்ட என்னைப் பாசத்தை உடையேனாக ஐம்பொறிகள் கலக்க முடியாதபடி பாதுகாத்து உன் அடியவனாகக் கொள்வாயாக .


பாடல் எண் : 6
கார்அழல் கண்டமே ஆய்க் கடிமதில் புரங்கள் மூன்றும்
ஓர்அழல் அம்பி னாலே உகைத்துத்தீ எரிய மூட்டி
நீர்அழல் சடை உளானே, நினைப்பவர் வினைகள் தீர்ப்பாய்,
ஆர்அழல் ஏந்தி ஆடும் ஆவடு துறை உளானே.

            பொழிப்புரை : கரிய நெருப்பைப் போன்ற விடத்தை கழுத்தில் இருத்தி , பெரிய மதில்களை உடைய முப்புரங்களையும் ஒரு தீ அம்பைச் செலுத்தித் தீயினால் எரியுமாறு செய்து , கங்கையைத் தீப்போன்ற சடையில் வைத்துத் தன்னை விரும்பும் அடியவர்களுடைய வினைகளைத் தீர்ப்பவனாய் அரிய நெருப்பை உள்ளங்கையில் ஏந்திக் கூத்து நிகழ்த்தும் ஆவடுதுறைப் பெருமானே !


பாடல் எண் : 7
செறிவிலேன், சிந்தை உள்ளே சிவன்அடி தெரிய மாட்டேன்,
குறிஇலேன் குணம்ஒன்று இல்லேன், கூறுமா கூற மாட்டேன்,
நெறிபடு மதிஒன்று இல்லேன், நினையுமா நினைய மாட்டேன்
அறிவிலேன், அயர்த்துப் போனேன், ஆவடு துறை உளானே.

            பொழிப்புரை : ஆவடுதுறைப் பெருமானே ! மனத்திலே அலைதல் இன்றி செறிவு இல்லாதேனாய்ச் சிவன் அடிகளை அறிய மாட்டேனாய்க் குறிக்கோள் இன்றி நற்பண்பின்றிப் பெரியோர்கள் கூறும் வழியிலே உன் புகழைச் சொல்ல மாட்டாதேனாய் நல்வழியில் செல்லும் அறிவில்லேனாய் நினைக்க வேண்டிய வழியிலே நினைக்க மாட்டேனாய் இவ்வாறு உண்மை அறிவு இன்மையால் புல்லறிவினால் மயங்கிப் போயினேன் .


பாடல் எண் : 8
கோலமா மங்கை தன்னைக் கொண்டுஒரு கோலம் ஆய
சீலமே அறிய மாட்டேன், செய்வினை மூடி நின்று
ஞாலமாம் இதன்உள் என்னை நைவியா வண்ணம் நல்காய்
ஆலமா நஞ்சம் உண்ட ஆவடு துறை உளானே.

            பொழிப்புரை : ஆலகால விடத்தை உண்ட ஆவடுதுறைப் பெருமானே ! அழகிய பார்வதி பாகனான அழகினை உடைய உன் தன்மையை அறிய மாட்டேனாய் யான் செய்யும் இருவினையும் என்னைப் பிணித்து இவ்வுலகப் பாசத்துள் என்னை வருத்தாத வகையில் அடியேனை விரும்பிப் பாதுகாப்பாயாக .

  
பாடல் எண் : 9
நெடியவன் மலரி னானும் நேர்ந்துஇரு பாலும் நேடக்
கடியதுஓர் உருவம் ஆகிக் கனல்எரி ஆகி நின்ற
வடிவுஇன வண்ணம் என்றே  என்றுதாம் பேசல் ஆகார்,
அடியனேன் நெஞ்சின் உள்ளார், ஆவடு துறை உளானே.

            பொழிப்புரை : திருமாலும் பிரமனும் தம்முள் உடன்பட்டு அடியும் முடியும் தேடுமாறு விரைவில் தீத்தம்பமாய் நின்ற தன் வடிவமும் தன் நிறமும் இன்ன என்று தம்மால் பேச இயலாதாராக அவ்விருவரும் இருக்க ஆவடுதுறைப் பெருமான் அடியேன் உள்ளத்துள்ளே நிலையாக வீற்றிருக்கிறான் .


பாடல் எண் : 10
மலைக்குநே ராய் அரக்கன் சென்றுஉற, மங்கை அஞ்சத்
தலைக்குமேல் கைக ளாலே தாங்கினான் வலியை மாள
உலப்புஇலா விரலால் ஊன்றி ஒறுத்து,அவற்கு அருள்கள் செய்து
அலைத்தவான் கங்கை சூடும் ஆவடு துறை உளானே.

            பொழிப்புரை : கயிலைமலைக்கு நேராக இராவணன் சென்று சேரப் பார்வதி அஞ்சத் தன் தலைக்கு மேலே கைகளாலே அம் மலையைப் பெயர்க்கத் தாங்கிய அவன் வலிமை அழியுமாறு என்றும் அழிவில்லாத தன் கால்விரலால் ஊன்றி அவனைத் தண்டித்து , அலைகளை உடைய சடையில் கங்கையைச் சூடும் ஆவடுதுறைப் பெருமான் பின் அவனுக்கு அருள் செய்தான் .
                                                            திருச்சிற்றம்பலம்



6. 047     திருஆவடுதுறை          திருத்தாண்டகம்
                                                             திருச்சிற்றம்பலம்
பாடல் எண் : 1
திருவே,என் செல்வமே, தேனே, வானோர்
            செழுஞ்சுடரே, செழுஞ்சுடர்நல் சோதி, மிக்க
உருவே, என் உறவே, என் ஊனே, ஊனின்
            உள்ளமே, உள்ளத்தின் உள்ளே நின்ற
கருவே, என் கற்பகமே, கண்ணே, கண்ணில்
            கருமணியே, மணிஆடு பாவாய், காவாய்,
அருவாய வல்வினைநோய் அடையா வண்ணம்,
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :நல்லூழே! என் செல்வமே! வானோர்க்குப் புகழ் உண்டாக ஆற்றலை அருளும் ஞானமே! அடியார்க்குத்திருக்காட்சி வழங்கும் பெரிய சோதியே ! என் கற்பகமாகவும் உறவாகவும் , உடலாகவும் உள்ளமாகவும் உள்ளத்தின் உணர்வாகவும் கண்ணாகவும் கண்ணின் கருமணியாகவும் கருமணியின் பாவையாகவும் செயற்படும் ஆவடுதுறையிலுள்ள தேவர் தலைவனே ! வடிவு புலப்படாத என் வல்வினை நோய் என்னைத் தாக்காதபடி காப்பாயாக .


பாடல் எண் : 2
மாற்றேன் எழுத்தஞ்சும் என்றன் நாவின்,
            மறவேன் திருவருள்கள், வஞ்ச நெஞ்சின்
ஏற்றேன், பிறதெய்வம் எண்ணா நாயேன்,
            எம்பெருமான் திருவடியே எண்ணின் அல்லால்,
மேல்தான்நீ செய்வனகள் செய்யக் கண்டு
            வேதனைக்கே இடம்கொடுத்து, நாளு நாளும்
ஆற்றேன், அடியேனை அஞ்சேல் என்னாய்
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :திருவைந்தெழுத்தை என் நாவிலிருந்து நீக்கேன் , திருவருள்களை என் நெஞ்சினால் மறவேன். எண்ணினால் எம்பெருமான் திருவடிகளையே எண்ணுவதல்லால் பிற தெய்வங்களை எண்ணா நாயேன் அத்தெய்வங்களை என் நெஞ்சில் ஏலேன். என்மேல் நீ செய்யும் செயல்களைக் கண்டு வேதனைப் பட்டு நானும் பொறுக்க இயலாதவனாக உள்ளேன் . ஆவடுதுறையில் உறையும் தேவர் தலைவனே ! அடியேனை அஞ்சேல் என்று அருளுவாயாக .


பாடல் எண் : 3
வரையார் மடமங்கை பங்கா, கங்கை
            மணவாளா, வார்சடையாய், நின்தன் நாமம்
உரையா உயிர்போகப் பெறுவேன் ஆகில்,
            உறுநோய்வந்து எத்தனையும் உற்றால் என்னே,
கரையா நினைந்துஉருகி, கண்ணீர் மல்கி,
            காதலித்து, நின்கழலே ஏத்தும் அன்பர்க்கு
அரையா, அடியேனை அஞ்சேல் என்னாய்,
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :பார்வதி பாகனே ! கங்கையைச் சடையில் தரித்தமணவாளா ! உன் திருநாமங்களைச் சொல்லிக் கொண்டே உயிர் நீங்கப் பெறுவேனாயின் மிக்க நோய்கள் எத்தனையும் என்னை அடைந்து என் செய்ய முடியும் ? கரைந்து நினைந்து உருகிக் கண்ணீர் வடித்துக் காதலித்து உன் திருவடிகளே துதிக்கும் அன்பர்களுக்கு அரசே ! ஆவடுதுறை உறையும் அமரர் ஏறே ! அடியேனை அஞ்சேல் என்று அருளுவாயாக .


பாடல் எண் : 4
சிலைத்தார் திரிபுரங்கள் தீயில் வேவச்
            சிலைவளைவித்து, உமையவளை யஞ்ச நோக்கி,
கலித்துஆங்கு இரும்பிடிமேல் கைவைத்து ஓடும்
            களிறுஉரித்த கங்காளா, எங்கள் கோவே,
நிலத்தார் அவர்தமக்கே பொறையாய் நாளும்
            நில்லா உயிர்ஓம்பும் நீத னேன்நான்,
அலுத்தேன், அடியேனை அஞ்சேல் என்னாய்
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :ஆவடுதுறையில் உறையும் தேவர் தலைவனே ! ஆரவாரித்த அசுரர்களின் மும்மதில்களும் தீயில் வேகுமாறு வில்லை வளைத்து , பார்வதியை அஞ்சுமாறு பார்த்துக் கரிய பெண் யானையைத் தழுவி ஓடிய யானையின் தோலை உரித்தவனே ! முழு எலும்புக்கூட்டை அணிந்தவனே ! எங்கள் தலைவனே ! பூமிக்குப் பாரமாய் , நில்லாத உயிரை உடலில் நிலை நிறுத்த உடலைப் பாதுகாக்கும் கீழ்மகனாகிய அடியேன் அலுத்து விட்டேன் . அடியேனை அஞ்சேல் என்று காப்பாயாக .


பாடல் எண் : 5
நறுமா மலர்கொய்து, நீரில் மூழ்கி,
            நாள்தோறும் நின்கழலே ஏத்தி வாழ்த்தி,
துறவாத துன்பம் துறந்தேன் தன்னை,
            சூழ்உலகில் ஊழ்வினைவந்து உற்றால் என்னே,
உறவாகி வானவர்கள் முற்றும் வேண்ட
            ஒலிதிரைநீர்க் கடல்நஞ்சுஉண்டு உய்யக் கொண்ட
அறவா, அடியேனை அஞ்சேல் என்னாய்,
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :நீரில் மூழ்கிப் பின் நறிய சிறந்த மலர்களைப் பறித்து உன் திருவடிகளிலே இட்டு , உன்னைத் துதித்து வாழ்த்தித் துன்பங்களைப் போக்கிய அடியேனை , இவ்வுலகில் ஊழ்வினை வந்து யாது செய்ய இயலும் ? தேவர்களிடத்து உறவு பூண்டு அவர்கள் வேண்டியதனால் கடல் நஞ்சினை உண்டு அவர்களைப் பாதுகாத்த அறவோனாகிய ஆவடுதுறை அமரர் ஏறே ! அடியேனை அஞ்சேல் என்பாயாக .

  
பாடல் எண் : 6
கோன்நா ரணன் அங்கம் தோள்மேல் கொண்டு,
            கொழுமலரான் தன்சிரத்தைக் கையில் ஏந்தி,
கான்ஆர் களிற்றுஉரிவைப் போர்வை மூடி,
            கங்காள வேடராய் எங்கும் செல்வீர்,
நான்ஆர் உமக்கு,ஓர் வினைக்கே டனேன்,
            நல்வினையும் தீவினையும் எல்லாம் முன்னே
ஆனாய், அடியேனை அஞ்சேல் என்னாய்,
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :அரசனாகிய நாராயணனுடைய முழு எலும்புக் கூட்டைத் தோள் மேல் தரித்துப் பிரமன் மண்டையோட்டைக் கையில் ஏந்தி யானைத் தோலைப் போர்த்துக் கங்காள வேடம் தரித்தவராய் , எங்கும் உலவுபவரே ! அடியேன் உமக்கு என்ன உரிமை உடையேன் ? வினையாகிய கேட்டினை உடைய எமக்கு எல்லா நல்வினையும் தீவினையும் ஆகிய ஆவடுதுறைத் தேவர் தலைவனே ! அடியேனை அஞ்சேல் என்பாயாக .


பாடல் எண் : 7
உழைஉரித்த மான்உரிதோல் ஆடை யானே,
            உமையவள்தம் பெருமானே, இமையோர் ஏறே,
கழைஇறுத்த கருங்கடல்நஞ்சு உண்ட கண்டா,
            கயிலாய மலையானே, உன்பால் அன்பர்
பிழைபொறுத்தி என்பதுவும் பெரியோய், நின்தன்
            கடன்அன்றே, பேர்அருள்உன் பாலது அன்றே,
அழைஉறுத்து மாமயில்கள் ஆலும் சோலை
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :அகவிக்கொண்டு மயில்கள் ஆடும் ஆவடுதுறைத் தேவர் தலைவனே ! மானை உரித்து அதன் தோலை ஆடையாக உடையவனே ! பார்வதியின் தலைவனே ! தேவர் தலைவனே ! மூங்கிற் கோல் சுட்டும் ஆழத்தையும் கடந்த ஆழத்தை உடைய கடலின் நஞ்சினை உண்ட நீலகண்டனே ! கயிலாய மலையில் உறைபவனே ! உன் அடியவர் பிழைகளைப் பொறுப்பதும் உன் கடமை அன்றோ ? உன்பால் பேரருள் உண்டு அன்றோ ?.


பாடல் எண் : 8
உலந்தார் தலைகலன்ஒன்று ஏந்தி, வானோர்
            உலகம் பலிதிரிவாய், உன்பால் அன்பு
கலந்தார் மனங்கவரும் காத லானே,
            கனல்ஆடும் கையவனே, ஐயா, மெய்யே
மலந்தாங்கு உயிர்ப்பிறவி மாயக் காய
            மயக்குளே விழுந்துஅழுந்தி, நாளும் நாளும்
அலந்தேன், அடியேனை அஞ்சேல் என்னாய்,
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :ஆவடுதுறைத் தேவர் தலைவனே ! இறந்தவ ருடைய தலையோட்டைக் கையில் ஏந்தித் தேவர் உலகில் பிச்சை ஏற்பானே ! உன்பால் அன்பால் கலந்தவர்களுடைய உள்ளத்தைக் கவரும் அன்புடையாய் ! கையில் தீ கொழுந்துவிட்டு எரியுமாறு வைத் திருப்பவனே ! தலைவனே ! உண்மையாகத் தூய்மைஅற்ற இவ்வுடலில் ஏற்பட்ட மயக்கங்களில் விழுந்து அழுந்தி ஒவ்வொருநாளும் வருந்தும் அடியேனை அஞ்சேல் என்று அருள்செய்வாயாக .


பாடல் எண் : 9
பல்ஆர்ந்த வெண்தலை கையில் ஏந்தி,
            பசுஏறி ஊர்ஊரன் பலிகொள் வானே,
கல்ஆர்ந்த மலைமகளும் நீயும் எல்லாம்
            கரிகாட்டில் ஆட்டுஉகந்தீர், கருதீர் ஆகில்
எல்லாரும் என்தன்னை இகழ்வர் போலும்,
            ஏழைஅமண் குண்டர்சாக் கியர்கள்ஒன்றுக்கு
அல்லாதார் திறத்துஒழிந்தேன், அஞ்சேல் என்னாய்,
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :ஆவடுதுறைத் தேவர் தலைவனே ! பல் நிறைந்த வெள்ளிய மண்டையோட்டைக் கையில் ஏந்திக் காளையை இவர்ந்து ஊர் ஊராகப் பிச்சை எடுப்பவனே ! பார்வதியும் நீயும் சுடுகாட்டில் கூத்தாடுதலை விரும்புகிறீர் . நீங்கள் இருவீரும் என்னை ஆட் கொள்ளக் கருதவில்லை யென்றால் மக்களெல்லாரும் அடியேனை இகழ்ந்து கூறுவர் . அறிவற்ற பரு உடல்களை உடைய சமணர் புத்தர் ஆகிய பயனற்றவர் தொடர்பை நீக்கிவிட்ட அடியேனை அஞ்சேல் என்பாயாக .


பாடல் எண் : 10
துறந்தார்தம் தூநெறிக்கண் சென்றேன் அல்லேன்,
            துணைமாலை சூட்டநான் தூயேன் அல்லேன்,
பிறந்தேன்நின் திருவருளே பேசின் அல்லால்,
            பேசாத நாள்எல்லாம் பிறவா நாளே,
செறிந்துஆர் மதில்இலங்கைக் கோமான் தன்னைச்
            செறுவரைக்கீழ் அடர்த்து,அருளிச் செய்கை எல்லாம்
அறிந்தேன், அடியேனை அஞ்சேல் என்னாய்,
            ஆவடுதண் துறைஉறையும் அமரர் ஏறே.

            பொழிப்புரை :ஆவடுதுறைத் தேவர் பெருமானே ! துறந்தவர் செல்லும் தூய நெறியிலே வாழ்கின்றேன் அல்லேன் . உனக்கு இணையான மாலைகளைச் சூட்டும் தூய்மை உடையேன் அல்லேன். உன் திருவருளைப் பற்றிப் பேசியும் அப்படிப் பேசாத நாள்களைப் பயனற்ற நாள்களாகக் கணக்கிட்டும் வாழ்கின்றேன். செறிவாகப் பொருந்திய மதில்களை உடைய இலங்கை அரசனாகிய இராவணனைச் செறிவான கயிலை மலைக்கீழ் நசுக்கிப் பின் அவனுக்கு அருளிய உன் செயல்களை எல்லாம் அறிந்த அடியேனை அஞ்சேல் என்பாயாக .
                                                            திருச்சிற்றம்பலம்

மீளவும் ஒருமுறை திருஆவடுதுறையைப் பணிந்து பாடியருளிய திருப்பதிக வரலாறு

பெரிய புராணப் பாடல் எண் : 292
வீழி மிழலை தனைப்பணிந்து வேத முதல்வர் தாம்இருப்ப,
ஆழி வலம்ஏந் தியஅரியால் ஆகா சத்தின் நின்றுஇழிந்த
வாழி மலர்ந்த கோயில்தனில் மன்னும் பொருளைப் போற்றுஇசைத்துத்
தாழும் நாளில், பிறபதியும் பணியும் காதல் தலைநிற்பார்.

            பொழிப்புரை : திருவீழிமிழலையை அடைந்த நாவரசர், அப்பதியின் புறத்திருந்தவாறே வணங்கிச் சென்று, மறையின் முதல்வரான சிவபெருமான் வீற்றிருப்பதற்காகத் திருமாலால் விண்ணுலகத்தில் நின்றும் விமானத்தோடு கீழே கொணரப்பட்டு நிலைபெற விளங்கிய கோயிலில் விளங்கும் இறைவரைப் போற்றி விரும்பியிருந்த அக் காலத்தில், அவர் அங்குள்ள பிறபதிகளையும் வணங்க வேண்டும் என்ற ஆசையுடையராய்,

பெ. பு. பாடல் எண் : 293
பூவில் பொலியும் புனல்பொன்னிக் கரைபோய்ப் பணிவார் பொற்புஅமைந்த
ஆவுக் குஅருளும் ஆவடுதண்துறையார் பாதம் அணைந்துஇறைஞ்சி
நாவுக் கரசர், ஞானபோ னகர்க்குச் செம்பொன் ஆயிரமும்
பாவுக் குஅளித்த திறம் போற்றிப் போந்து பிறவும் பணிகின்றார்.

            பொழிப்புரை : இவ்வுலகத்தில் விளங்கும், நீரையுடைய காவிரியாற்றின் கரை வழியாய்ச் சென்று, பல பதிகளையும் வணங்கியவாறே செல்பவரான நாவுக்கரசர், பசு வடிவத்துடன் பூசித்த உமையம்மையாருக்கு அருள் செய்த திருவாவடுதுறை இறைவரின் திருவடிகளைச் சேர்ந்து வணங்கி, ஞான அமுதுண்ட காழிப்பெருமானுக்கு அவரது பாடலுக்காக அங்கே இறைவர் ஆயிரம் பொற்காசுகளை வழங்கியருளிய திறத்தை வைத்துப் போற்றி, அங்கிருந்து புறப்பட்டுப் பிற பதிகளையும் வணங்கிச் செல்லலானார்.

            திருவாவடுதுறையில் அருளிய பதிகம், `மாயிரு ஞாலம் எல்லாம்` எனத் தொடங்கும் திருநேரிசைப் பதிகமாகும். இப்பாடலில், ``காயிரும் பொழில்கள் சூழ்ந்த கழுமல வூரர்க் கம்பொன் ஆயிரம் கொடுப்பர் போலும் ஆவடு துறைய னாரே.`` (தி.4 ப.56 பா.1) என வருவதை நினைவு கூர்ந்தே ஆசிரியர் சேக்கிழார், `ஞானபோனகர்க்குச் சொம்பொன் ஆயிரமும் பாவுக்களித்த திறம் போற்றி` என்று அருளுகின்றார்.

திருநாவுக்கரசர் திருப்பதிகம்
4. 056    திருவாவடுதுறை                  திருநேரிசை
                                                திருச்சிற்றம்பலம்

பாடல் எண் : 1
மாய்இரு ஞாலம் எல்லாம் மலர்அடி வணங்கும் போலும்,
பாய்இரும் கங்கை யாளைப் படர்சடை வைப்பர் போலும்,
காய்இரும் பொழில்கள் சூழ்ந்த கழுமல ஊரர்க்கு அம்பொன்
ஆயிரம் கொடுப்பர் போலும், ஆவடு துறைய னாரே.

            பொழிப்புரை : ஆவடுதுறையனாருடைய மலர் போன்ற திருவடிகளைப் பெரிய உலகத்தவர் யாவரும் வணங்குவர் . அப்பெருமான் பரவிய பெரிய கங்கா தேவியைப் பரந்த சடையில் வைப்பவர் . மரங்கள் தோறும் காய்கள் மலியும் பெரிய சோலைகளால் சூழப்பட்ட சீகாழி ஊரினராகிய ஞானசம்பந்தப் பெருமானுக்குச் சிறந்த ஆயிரம் பொன்களை அளித்தவர் ஆவர் .
  
பாடல் எண் : 2
மடந்தைபா கத்தர் போலும், மான்மறிக் கையர் போலும்,
குடந்தையில் குழகர் போலும், கொல்புலித் தோலர் போலும்,
கடைந்தநஞ்சு உண்பர் போலும், காலனைக் காய்வர் போலும்,
அடைந்தவர்க்கு அன்பர் போலும், ஆவடு துறைய னாரே.

            பொழிப்புரை : பார்வதி பாகராய் , மான்குட்டியை ஏந்திய கையினராய் , கும்பகோணப்பதியில் இளையவராய் , தம்மால் கொல்லப்பட்ட புலித்தோலை ஆடையாக உடுத்தவராய் , கடல் கடைந்த காலத்து எழுந்த நஞ்சினை உண்டவராய் , கூற்றுவனை வெகுண்டவராய்த் தம்மை அடைந்த அடியவருக்கு அன்பராய் அமைந்துள்ளார் ஆவடுதுறையனார் .
  
பாடல் எண் : 3
உற்றநோய் தீர்ப்பர் போலும், உறுதுணை ஆவர் போலும்
செற்றவர் புரங்கள் மூன்றும் தீஎழச் செறுவர் போலும்,
கற்றவர் பரவி ஏத்திக் கலந்து, உலந்து, அலந்து பாடும்
அற்றவர்க்கு அன்பர் போலும், ஆவடு துறைய னாரே.

            பொழிப்புரை : அடியார்கள் உற்ற துயரைத் தீர்ப்பவராய் அவர் களுக்கு மேம்பாடான துணைவராய் , பகைத்த அசுரரின் மும்மதில்களையும் தீக்கிரையாக்கியவராய் , ஞானதேசிகர்பால் உபதேசம் பெற்ற கல்வியாளராம் அடியவர்களாய்க் கூடிவந்து அலந்து பாடுவோராய்த் தம்மிடமே அற்றுத் தீர்ந்த பற்றினராய் அன்பர்களுக்கு அன்பராய் உள்ளார் ஆவடுதுறையனார் .

பாடல் எண் : 4
மழுஅமர் கையர் போலும், மாதுஅவள் பாகர் போலும்
எழுநுனை வேலர் போலும், என்புகொண்டு அணிவர் போலும்
தொழுதுஎழுந்து ஆடிப் பாடி, தோத்திரம் பலவும் சொல்லி,
அழும்அவர்க்கு அன்பர் போலும், ஆவடு துறைய னாரே.

            பொழிப்புரை : கையில் மழுப்படையை ஏந்தியவராய் , பார்வதி பாகராய் , கூரிய நுனியை உடைய சூலத்தை ஏந்தியவராய் , எலும்பினை மாலையாக அணிபவராய் , தொழுது எழுந்து ஆடிப் பாடித் தோத்திரங்கள் பலவும் சொல்லி அழும் அடியவர்களுக்கு அன்பராய் உள்ளார் ஆவடுதுறைப் பெருமான் .
  
பாடல் எண் : 5
பொடிஅணி மெய்யர் போலும், பொங்குவெண் நூலர் போலும்,
கடியதுஓர் விடையர் போலும், காமனைக் காய்வர் போலும்,
வெடிபடு தலையர் போலும், வேட்கையால் பரவும் தொண்டர்
அடிமையை ஆள்வர் போலும், ஆவடு துறைய னாரே.

            பொழிப்புரை : நீறணிந்த மேனியராய் , ஒளி வீசும் வெள்ளிய பூணூலை அணிந்தவராய் , விரைந்து செல்லும் காளை வாகனத்தவராய் , மன்மதனை வெகுண்டவராய் , சூட்டினால் வெடித்த தலை மாலையை உடையவராய் , விருப்பத்தோடு முன்நின்று துதிக்கும் அடியவர்களுடைய அடிமையை விரும்புபவராய் உள்ளார் ஆவடு துறைப் பெருமான் .
  
பாடல் எண் : 6
வக்கரன் உயிரை வவ்வக் கண்மலர் கொண்டு போற்றச்
சக்கரம் கொடுப்பர் போலும், தானவர் தலைவர் போலும்,
துக்கமா மூடர் தம்மைத் துயரிலே வீழ்ப்பர் போலும்,
அக்குஅரை ஆர்ப்பர் போலும், ஆவடு துறைய னாரே.

            பொழிப்புரை : வக்கரன் உயிரைப் போக்குவதற்குத் திருமால் தன் கண்ணாகிய மலரை அர்ச்சித்து வழிபட அவருக்குச் சக்கரம் வழங்கியவராய் , தானம் புரிபவர்களுக்குத் தலைவராய் , அறிவற்றவர்களைத் துக்கம் தரும் பிறவித்துயரிலே வீழ்த்துபவராய் , அக்கு மணியை இடையிலே அணிபவராய் உள்ளார் ஆவடுதுறைப் பெருமான் . 

பாடல் எண் : 7
விடைதரு கொடியர் போலும், வெண்புரி நூலர் போலும்,
படைதரு மழுவர் போலும், பாய்புலித் தோலர் போலும்,
உடைதரு கீளர் போலும், உலகமும் ஆவர் போலும்,
அடைபவர் இடர்கள் தீர்க்கும் ஆவடு துறையனாரே.

            பொழிப்புரை : காளை வடிவம் எழுதிய கொடியை உடையவராய் , வெள்ளிய பூணூலை அணிந்தவராய் , மழுப்படையை ஏந்தியவராய் , பாயும் இயல்புள்ள புலியின் தோலை உடுத்தவராய் , கீள் உடையை அணிபவராய் , உலகங்களை ஆள்பவராய் , தம்மை அடையும் அடியார்களின் துயரங்களைத் தீர்ப்பவராயுள்ளார் ஆவடுதுறைப் பெருமான் .
  
பாடல் எண் : 8
முந்திவா னோர்கள் வந்து முறைமையால் வணங்கி ஏத்த
நந்திமா காளர் என்பார் நடுஉடை யார்கள் நிற்பச்
சிந்தியா தேஒ ழிந்தார் திரிபுரம் எரிப்பர் போலும்
அந்திவான் மதியம் சூடும் ஆவடு துறைய னாரே.

            பொழிப்புரை : மாலையில் வானத்தில் தோன்றும் பிறையைச் சூடிய ஆவடுதுறைப் பெருமான் , முற்பட்டுத் தேவர்கள் வந்து முறைப்படி வணங்கித் துதிக்க , சிவபாதங்களைத் தம் நெஞ்சில் நடுதலாகிய செம்மையுள்ள நந்தி மாகாளர் என்பவர்களைத் தவிரத் தம்மை வழிபடாது வீணானவரான அசுரர்களுடைய மும்மதில்களையும் அழித்தவராவர் .

பாடல் எண் : 9
பான்அமர் ஏனம் ஆகிப் பார்இடந் திட்ட மாலும்
தேன்அமர்ந்து ஏறும் அல்லித் திசைமுகம் உடைய கோவும்
தீனரைத் தியக்கு அறுத்த திருவுரு உடையர் போலும்
ஆன்நரை ஏற்றர் போலும் ஆவடு துறைய னாரே.

            பொழிப்புரை : தம் பத்து அவதாரங்களுள் ஒன்றான பன்றி அவதாரத்திற் பூமியை அண்டவெளியிலிருந்து பெருவெள்ளத்தில் பெயர்த்தெடுத்த திருமாலும் , தேன் மிக்க தாமரையின் அகவிதழிலிருக்கும் பிரமனும் தாம் தீத்தம்பத்தின் அடியையோ முடியையோ காணமாட்டாத துயரத்தினராக அவர்கள் மயக்கத்தைப் போக்கிய அழகிய வடிவினை உடையராய் , வெண்ணிறக் காளை வாகனமுடை யவராய் உள்ளார் ஆவடுதுறைப் பெருமான் .

பாடல் எண் : 10
பார்த்தனுக்கு அருள்வர் போலும் படர்சடை முடியர் போலும்
ஏத்துவார் இடர்கள் தீர இன்பங்கள் கொடுப்பர் போலும்
கூத்தராய்ப் பாடி ஆடிக் கொடுவலி அரக்கன் தன்னை
ஆர்த்தவாய் அலறு விப்பார் ஆவடு துறைய னாரே.

            பொழிப்புரை : ஆவடுதுறைப் பெருமானார் அருச்சுனனுக்கு அருள் புரிந்தவராய் , விரிந்து பரவிய சடைமுடியை உடையவராய் , தம்மை வழிபடுபவர்களுடைய துயரங்கள் தீர அவர்களுக்கு இன்பம் நல்குபவராய் , கூத்தாடுபவராய்ப் பாடியும் ஆடியும் விளங்குபவராய் உள்ளார் . அவர் , கொடிய வலிமையை உடைய இராவணனை , அவன் ஆரவாரித்துக் கொண்டு கயிலைமலையைப் பெயர்க்க வந்த அளவில் , அவனுடைய வாய்கள் துயரம் தாங்காமல் அலறுமாறு செய்தவராவர் .
                                                            திருச்சிற்றம்பலம்

                                                                           ----- தொடரும் -----
 




பொது --- 1114. கரவுசேர் மகளிர்

அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழ் கரவுசேர் மகளிர் (பொது) முருகா!  மௌனம் ஆகிய கூட்டில் அடியேன் இருந்து,  பேரானந்தத்தை அனுபவிக்க அருள் புரிவாய...