அருணகிரிநாதர் அருளிய
திருப்புகழ்
வார் உற்று எழும்
(திருத்தணிகை)
திருத்தணிகை வேலா!
மாதர் வசம் உற்று அழிந்து,
உயிர் போகும் முன் உனது திருவடி தரிசனம் அருள்.
தானத்தன
தானன தந்தன
தானத்தன தானன தந்தன
தானத்தன தானன தந்தன ...... தனதான
வாருற்றெழு
பூண்முலை வஞ்சியர்
காருற்றெழு நீள்குழல் மஞ்சியர்
வாலக்குயில் போல்மொழி கொஞ்சியர்
...... தெருமீதே
மாணுற்றெதிர் மோகன விஞ்சையர்
சேலுற்றெழு நேர்விழி விஞ்சியர்
வாகக்குழை யாமப ரஞ்சியர் ...... மயலாலே
சீருற்றெழு
ஞானமு டன்கல்வி
நேரற்றவர் மால்கொடு மங்கியெ
சேருற்றறி வானத ழிந்துயி ......
ரிழவாமுன்
சேவற்மொடி யோடுசி கண்டியின்
மீதுற்றறி ஞோர்புகழ் பொங்கிய
தேசுக்கதிர் கோடியெ னும்பத ......
மருள்வாயே
போருற்றிடு
சூரர்சி ரங்களை
வீரத்தொடு பாரில ரிந்தெழு
பூதக்கொடி சோரிய ருந்திட ......
விடும்வேலா
பூகக்குலை
யேவிழ மென்கயல்
தாவக்குலை வாழைக ளுஞ்செறி
போகச்செநெ லேயுதி ருஞ்செய்க ......
ளவைகோடி
சாரற்கிரி தோறுமெ ழும்பொழில்
தூரத்தொழு வார்வினை சிந்திடு
தாதுற்றெழு கோபுர மண்டப ......
மவைசூழுந்
தார்மெத்திய தோரண மென்தெரு
தேர்சுற்றிய வார்பதி அண்டர்கள்
தாமெச்சிய நீள்தணி யம்பதி ......
பெருமாளே.
பதம் பிரித்தல்
வார்
உற்று எழு பூண்முலை வஞ்சியர்,
கார் உற்று எழு நீள்குழல் மஞ்சியர்,
வாலக் குயில் போல்மொழி கொஞ்சியர், ...... தெருமீதே
மாண்
உற்று எதிர் மோகன விஞ்சையர்,
சேல் உற்று எழு நேர்விழி விஞ்சியர்,
வாகக் குழை ஆம் அபரஞ்சியர், ...... மயலாலே,
சீர்
உற்று எழு ஞானமுடன் கல்வி,
நேர் அற்றவர் மால் கொடு மங்கியெ
சேர் உற்று, அறிவானது அழிந்து, உயிர் ......இழவாமுன்,
சேவல் கொடியோடு சிகண்டியின்
மீது உற்று, அறிஞோர் புகழ் பொங்கிய
தேசுக் கதிர் கோடி எனும் பதம் ...... அருள்வாயே
போர்
உற்றிடு சூரர் சிரங்களை
வீரத்தொடு பாரில் அரிந்து, எழு
பூதக்கொடி சோரி அருந்திட ......
விடும்வேலா!
பூகக்
குலையே விழ, மென்கயல்
தாவ, குலை வாழைகளும் செறி
போகச் செநெலே உதிரும் செய்கள் ...... அவைகோடி
சாரல்
கிரிதோறும் எழும்பொழில்,
தூரத்தொழு வார்வினை சிந்திடு
தாது உற்று எழு கோபுர மண்டபம் ...... அவைசூழும்
தார்
மெத்திய தோரணம் மென் தெரு
தேர் சுற்றிய வார் பதி, அண்டர்கள்
தாம் மெச்சிய நீள் தணி அம்பதி ......
பெருமாளே.
பதவுரை
போர் உற்றிடு சூரர் சிரங்களை ---
போர்க்கோலம் பூண்டு எழுந்த சூரர்களின் தலைகளை,
வீரத்தொடு --- வீரத்துடன்,
பாரில் அரிந்து --- பூமியில் விழும்படி
அரித்து,
எழு பூத கொடி --- அப்போர்க்களத்தில்
எழுந்துள்ள பூதங்களும் காக்கைகளும்,
சோரி அருந்திட --- உதிரத்தைக் குடிக்கும்படி,
விடும் வேலா --- வேலாயுத்தத்தை
விடுத்தருளியவரே!
பூக்குலையே விழ --- பாக்கு மரங்களின்
குலைகள் சாய்ந்து விழும்படி,
மென்கயல் தாவ --- மெல்லிய கயல் மீன்கள் தாவ,
குலை வாழைகளும் --- வாழைக் குலைகளும்,
செறி போக செம் நெல் உதிரும் --- நெருங்கிச்
செழிப்புடன் வளர்ந்துள்ள செந்நெற் கதிர்களும் உதிர்ந்துவிழும்,
செய்கள் அவை கோடி --- வயல்கள் கோடிக்
கணக்கானவையும்,
சாரல் கிரிதோறும் எழும் பொழில் ---
மலைச்சாரல் தோறும் எழுந்து வளர்ந்துள்ள சோலைகளும்,
தூர தொழுவார் வினை சிந்திடு --- தொலைவில்
கண்டவுடனே தொழுபவர்களுடைய வினைகளைத் தீர்க்கின்ற,
தாது உற்று எழு கோபுர --- பொன்மயமான
கோபுரங்களும்,
மண்டபம் அவை --- மண்டபங்களும்,
சூழும் --- சூழ்ந்துள்ளதும்,
தார் மெத்திய தோரணம் --- பூமாலைகளுடன் கூடிய
தோரணங்கள்,
மென் தெரு --- அமைதியான வீதிகள்,
தேர் சுற்றிய வார்பதி --- தேர் சுற்றி வரும்
பெரிய ஊருடன் கூடியதும்,
அண்டர்கள் தாம் மெச்சிய --- தேவர்கள்
புகழ்கின்றதுமாகிய,
நீள் தணியம்பதி --- நீண்ட தணிகையம்பதியில்
விளங்கும்,
பெருமாளே --- பெருமையில் மிகுந்தவரே!
வார் உற்று எழு பூண்முலை வஞ்சியர் ---
இரவிக்கை பொருந்திய உயர்ந்திருக்கின்றதும் ஆபரணத்துடன் கூடியதுமாகிய முலைகளை உடைய
வஞ்சிக் கொடிபோன்றவர்கள்,
கார் உற்று எழுநீள் குழல் மஞ்சியர் ---
மேகத்தின் கருநிறத்தை ஒத்துள்ள நீண்ட கூந்தலையுடைய அழகுடையோர்கள்,
வால குயில்போல் மொழி கொஞ்சியர் ---
இளங்குயில் போன்ற இனியமொழிகள் பேசிக் கொஞ்சுபவர்கள்,
தெருமீதே --- தெருக்களில் நின்று,
மாண் உற்று எதிர் மோகன விஞ்சையர் ---
மாட்சிமையுடன் எதிர்ப்படுகின்ற மோகத்தை விளைவிக்கின்ற மாய வித்தைகளில் வல்லவர்கள்,
சேல் உற்று எழு நேர் விழி விஞ்சியர் --- சேல்
மீனுக்கு நிகராய் எழுகின்ற கண்கள் மேம்பட்டு விளங்குபவர்கள்,
வாகக் குழையாம் அபரஞ்சியர் --- அழகிய குழை அணிந்துள்ள
பொன் போன்றவர்கள் ஆகிய பொது மகளிரது,
மயலாலே --- மோக மயக்கத்தினால்,
சீர் உற்று எழு ஞானம் உடன் --- சிறப்புடைய
ஞானமும்,
கல்வி --- கல்வியும்,
நேர் அற்றவர் --- ஒழுக்கமும் அற்ற
அப்பொதுமகளிர் மீதுள்ள
மால் கொடு மங்கியெ --- ஆசையால் அடியேன்
மங்குதலை அடைந்து,
சேர் உற்ற அறிவு ஆனது அழிந்து --- என்னுடன்
சேர்ந்துள்ள அறிவும் அழிந்து,
உயிர் இழவா முன் --- உயிரையும்
இழப்பதற்குமுன்,
சேவல் கொடியொடு --- சேவற் கொடியுடன்,
சிகண்டியின் மீது உற்று --- மயிலின் மீது ஏறி,
அறிஞோர் புகழ் பொங்கிய --- ஞானிகள் பாடிய
உமது புகழ் நிறைந்துள்ள,
தேசு கதிர் கோடி எனும் பதம் அருள்வாயே ---
ஒளியுடைய கோடி சூரியரை யொத்த திருவடியைத் தந்தருளுவீராக.
பொழிப்புரை
போர்க் கோலங்கொண்டு எதிர்த்த சூரர்களின்
தலைகளை வீரத்தோடு பூமியில் விழுமாறு அறுத்து, பூதங்களும் காக்கைகளும், உதிரத்தைக் குடிக்கும்படி வேலாயுதத்தை
விட்டருளியவரே!
பாக்கு மரங்களின் குலைகள் விழுமாறு மெல்லிய
மீன்கள் தாவ, அப்பாக்குக் குலைகள்
விழுந்ததால், வாழைக்குலைகளும், நெருங்கி வளமையாக வளர்ந்த செந்நெற்
கதிர்களும் உதிர்க்கின்ற வயல்கள் பலவும், மலைச்
சாரலில் வானோங்கி வளர்ந்துள்ள சோலைகளும், தொலைவில்
கண்டு தொழுகின்றவர்களின் வினைகளைத் தீர்க்கின்ற பொன் மயமான கோபுரங்களும், மண்டபங்களும், மாலைகளுடன் கூடிய தோரணங்கள்
விளங்குகின்ற அமைதியான வீதிகளும்,
தேர்
உலாவும் நீண்ட ஊரும், தேவர்கள் புகழ்கின்ற
புகழும் பொருந்திய திருத்தணிகை மலையில் எழுந்தருளிய பெருமிதம் உடையவரே!
இரவிக்கையும் அணிகலமும் பூண்டு
உயர்ந்துள்ள தனத்தையுடைய வஞ்சிக் கொடி போன்றவர்கள்; கரிய மேகம் போன்ற கூந்தலையுடைய
அழகுடையவர்கள்; இளங்குயில் போன்ற
மொழிகளால் கொஞ்சிக் கொஞ்சிப் பேசுபவர்கள்; தெருவில் நின்று மாட்சிமையுடன்
மோகவித்தை புரிபவர்கள்; மீன் போன்ற கண்களை
யுடையவர்கள்; அழகிய குழைகளையணிந்த
பொன் போன்றவர்கள்; ஆகிய பொது மாதர்களின்
மீதுள்ள ஆசையால், சிறந்த அரிவு, கல்வி, ஒழுக்கம் இவைகள் அற்று, அம்மாதர்களின் மயக்கத்தால் ஒளி மழுங்கி, அடியேனுக்குள்ள அறிவு கெட்டு உயிர்
இழப்பதற்கு முன், தேவரீர், சேவல் கொடியுடன் மயில் மீது ஏறி, ஞானிகள் புகழும் ஒரு கோடி சூரிய
ஒளியுடன் கூடிய திருவடியைத் தந்தருளுவீராக.
விரிவுரை
இத்திருப்புகழில்
ஆறு வரிகள் பொது மகளிரின் அழகு நலங்களைக் கூறுகின்றார்.
அபரஞ்சியர்
---
அபரஞ்சி-புடம்
இட்ட பொன்.
“வஞ்சியே அபரஞ்சியே மடமயிலே வரிக்குயிலே
கொஞ்சியே பழியஞ்சியார் உனைக் கூடுவார் இனி
அம்மே”
--- மீனாட்சியம்மைக்
குறவஞ்சி.
சீர்
உற்றெழு ஞானமுடன் கல்வி நேரற்று ---
மாதர்மேல்
மனம் வைத்தார்க்கு ஞானம் கல்வி ஒழுக்கம் ஆகிய அனைத்தும் அழியும்.
“நண்டு,சிப்பி, வேய்,கதலி நாசம் உறும் காலத்தில்
கொண்ட
கரு அளிக்கும் கொள்கைபோல், - ஒண் தொடீ
போதம், தனம், கல்வி பொன்றவரும் காலம், அயல்
மாதர்மேல்
வைப்பார் மனம்.” ---
ஔவையார்.
சேவற்கொடியோடு
சிகண்டியின் மீதுற்று ---
முருகப்
பெருமான் மயிலில் ஆரோகணித்து வரும்போது சேவல்கொடி கொக்கறுகோ என ஒலி செய்யும்.
மயில்-விந்து.
சேவல்-நாதம்.
“குருகு கொடியுடன் மயிலில் ஏறி மந்தரம்
புவனகிரி சுழல மறை ஆயிரங்களும்
குமரகுரு என,வலிய சேடன் அஞ்ச வந்திடுவோனே” --- (ஒருவரையும்)
திருப்புகழ்.
அறிஞோர்
புகழ் பொங்கிய ---
அறிஞர்-ஞானிகள்.
சிவஞானிகள் முருகவேளை ஞானத்தால் தெரிசித்துப் போற்றிப் புகழ் செய்வார்கள்.
தேசுக்
கதிர் கோடி யெனும்பதம் ---
முருகனுடைய
திருமேனி சதகோடி சூரியப் பிரகாசமுடையது.
“உததி இடை கடவும் மரகத அருண குல துரக
உபலளித கனகதர சதகோடி சூரியர்கள்
உதயம் என அதிகவித கலபக மயிலின்மிசை
உகமுடிவின் இருள் அகல ஒருசோதி வீசுவதும்” ---
சீர்பாத
வகுப்பு.
“பலகோடி வெண்மதி போலவெ வருவாயே” --- (மதனேவிய)
திருப்புகழ்.
போர் உற்றிடு
சூரர் சிரங்களை ---
சிறிதும்
சாந்தமும் அமைதியும் இன்றி போர்த் தொழிலையே மேற்கொண்டவர்கள் சூராதியவுணர்கள்.
அவர்களது
தலைகள் பூமியில் விழுமாறு வேலினால் அறுத்துத் தள்ளினார் முருகர்.
பூதக்கொடி
சோரி அருந்திட ---
பூதம்-பூதங்கள்.
கொடி-காக்கை. பூதகணங்களும் காக்கைகளும் அசுரர்களின் உடலிலிருந்து பெருகிய உதிர
வெள்ளத்தைக் குடித்தன.
பூதக்கொடி
என்ற சொல்லுக்குப் பூதகோடிகள் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.
“போர் மிகுந்தசூரன் விடோம் விடோமென
நேர் எதிர்க்க வேலை படீர் படீர் என
போய் அறுத்தபோது குபீர் குபீர் என
வெகுசேரி
பூமி உக்க வீசு குகா” --- (சீர் சிறக்கு) திருப்புகழ்.
பூசுக்குலை
யேவிழமென் கயல் தாவ ---
வயல்களின்
அருகில் செழிந்தோங்கியுள்ள பாக்கு மரங்களில் கயல் மீன்கள் தாவி அக் குலைகளை
உதிர்க்கின்றன.
குலைவாழைகளுஞ்
செறிபோகச் செநெலே யுதிரும் ---
பாக்குக்
குலைகள் விழுவதனால், வாழையின் குலைகளும்
நெற்கதிர்களும் உதிர்கின்றன.
திருத்தணியின்
வளமையை இது விளக்குகின்றது.
தூரத்தொழுவார்
வினைசிந்திடு தாது உற்றெழு கோபுரம் ---
திருத்தணியில்
உள்ள கோபுரங்களை அடியார்கள் தூரத்திலிருந்தே கண்டு உள்ளங் கசிந்து
தொழுகின்றார்கள். தொழுதவுடன் அவர்கள் வினைகள் மேலே கூறிய பாக்குக் குலைகளும், வாழைக் குலைகளும் நெற்கதிர்களும்
உதிர்ந்து சிந்தியதுபோல் சிந்தியழிந்தன.
அத்தலம்
தன்னை யாம் அடைகுவாம் என
புத்தியில் நினைப்பினும், புறத்தில் சொல்லினும்,
பத்து அடி நடப்பினும், பரித்த நோய் எல்லாம்
கொத்திடும் அவர்புறம் வழிக்கொண் டோடுமே” --- தணிகைப்
புராணம்
“நீரைச் செஞ்சடை
வீத்த நிமலனார்,
கார்
ஒத்த மிடற்றர்,
கனல்
வாய் அரா
ஆரத்தர், உறையும் அணி ஆரூரைத்
தூரத்தே
தொழுவார் வினைதூளியே” ---
அப்பர்.
தாது
உற்று எழு கோபுரம் ---
தாது-பொன்
பொன்மயமான கோபுரம்.
தார்
மெத்திய தோரண மென்தெரு ---
பூமாலைகள்
தொங்கும் தோரணங்கள் விளங்கும் அமைதி நிரம்பிய தெருக்கள்.
திருத்தலங்களில்
திருவிழாக் காலங்களில் வீதிகள் தோறும் தோரணங்கள் கட்டுவார்கள்.
“மகரதோரண ரத்ன
அலங்கருத திரிசிராமலை” ---(குவளைபூசல்)
திருப்புகழ்
தேர்
சுற்றிய வார்பதி ---
எம்பெருமானை
எழுந்தருளச் செய்து திருத்தேர் விழா செய்கின்றார்கள்.
தேருலாவிய
சீருலாவு திருப்பதி திருத்தணிகை. அத்திருத்தேரின் வடம் பிடித்தார் கந்தவுலகில்
இடம் பிடிப்பார்கள்.
பாரின் மணியாய்ப் பணியும் தணிகையருள்
வாரி மயிலோன் மருவுதிருத்-தேரின்
வடம்பிடிப்பார் மால்பிடியார் வண்குமர
னூரில்
இடம்பிடிப்பார் என்றும் இனிது.
அண்டர்
தாமெச்சிய நீள் தணியம்பதி ---
தேவர்கள்
யாவரும் புகழுகின்ற மகிமை மிகுந்தது திருத்தணி. புகழால் நீண்டது. ஆதலால் “நீள்
தணியம்பதி” என்றார்.
எல்லா
மலைகட்கும் நாயகமாகவும் தாயகமாகவும் திகழ்வது தணிகை மலை.
கருத்துரை
தணிகேசா!
மாதர் வசமுற்று அழியாதவண்ணம் உனது ஒளிமிக்க உயர்பாதம் தந்தருள்வீர்!