அருணகிரிநாதர் அருளிய
திருப்புகழ்
முலைபுளகம் எழ
(திருத்தணிகை)
திருத்தணிகை வேலா!
மாதர் இன்பத்தால் வரும்
கவலை கெட அருள்
தனதனன
தனதந்த தனதனன தனதந்த
தனதனன தனதந்த ...... தனதான
முலைபுளக
மெழவங்கை மருவுசரி வளைகொஞ்ச
முகிலளக மகில்பொங்க ...... வமுதான
மொழிபதற
வருமந்த விழிகுவிய மதிகொண்ட
முகம்வெயர்வு பெறமன்ற ...... லணையூடே
கலைநெகிழ
வளர்வஞ்சி யிடைதுவள வுடலொன்று
படவுருகி யிதயங்கள் ...... ப்ரியமேகூர்
கலவிகரை
யழியின்ப அலையிலலை படுகின்ற
கவலைகெட நினதன்பு ...... பெறுவேனோ
அலையெறியு
மெழில்சண்ட உததிவயி றழல்மண்ட
அதிரவெடி படஅண்ட ...... மிமையோர்கள்
அபயமென
நடுகின்ற அசுரர்பட அடியுண்டு
அவர்கள்முனை கெடநின்று ...... பொரும்வேலா
தலைமதிய
நதிதும்பை யிளவறுகு கமழ்கொன்றை
சடைமுடியி லணிகின்ற ...... பெருமானார்
தருகுமர
விடவைந்து தலையரவு தொழுகின்ற
தணிமலையி லுறைகின்ற ...... பெருமாளே.
பதம் பிரித்தல்
முலை
புளகம் எழ, அங்கை மருவு சரிவளை கொஞ்ச,
முகில் அளகம் அகில் பொங்க, ...... அமுதான
மொழி
பதற, வரும் அந்த விழி குவிய, மதி கொண்ட
முகம் வெயர்வு பெற, மன்றல் ...... அணைஊடே
கலை
நெகிழ, வளர் வஞ்சி இடை துவள, உடல் ஒன்று-
பட, உருகி இதயங்கள் ...... ப்ரியமே கூர்,
கலவி
கரை அழி இன்ப அலையில் அலை படுகின்ற
கவலை கெட, நினது அன்பு ...... பெறுவேனோ?
அலை
எறியும் எழில், சண்ட உததி வயிறு அழல்
மண்ட,
அதிர வெடிபட அண்டம், ...... இமையோர்கள்
அபயம்
என நடுகின்ற அசுரர் பட அடி யுண்டு,
அவர்கள் முனை கெட நின்று ...... பொரும்வேலா!
தலை
மதியம், நதி, தும்பை, இள அறுகு, கமழ்கொன்றை,
சடைமுடியில் அணிகின்ற ...... பெருமானார்
தரு
குமர! விட ஐந்து தலை அரவு தொழுகின்ற
தணிமலையில் உறைகின்ற ...... பெருமாளே.
பதவுரை
அலை எறியும் எழில் கண்ட --- அலைவீசும், அழகும் வலிமையும் வாய்ந்த,
உததி வயிறு அழல் மண்ட --- கடலின்
உட்புறத்தில் நெருப்பு மண்டி யெரியவும்,
அண்டம் அதிர வெடிபட --- அண்டம் அதிர்ந்து
வெடிபடவும்,
இமையோர்கள் அபயம் என --- தேவர்கள் அபயம்
என்று முறையிட,
நடுகின்ற அசுரர் பட அடி உண்டு --- நடு
நிலத்தே நின்ற அசுரர்கள் அழிய அடிபட்டு,
அவர்கள் முனைகெட நின்று --- அவர்களது
போர்முனையும் கெட்டு அழிய நின்று,
பொரும் வேலா --- சண்டை செய்த வேலவரே!
தலை மதியம் நதி தும்பை --- தலையில்
சந்திரனையும், கங்கா நதியையும், தும்பை மலரையும்,
இள அறுகு --- இள அறுகம்புல்லையும்,
கமழ் கொன்றை --- மணம் வீசுகின்ற கொன்றை
மலரையும்,
சடைமுடியில் அணிகின்ற --- சடை முடியில்
தரிக்கின்ற,
பெருமானார் தரு குமர --- சிவபெருமான் பெற்ற
திருக்குமாரரே!
விட ஐந்து தலை அரவு தொழுகின்ற ---
நஞ்சையுடைய ஐந்து தலைகளையுடைய நாகராஜன் வணங்குகின்ற,
தணிமலையில் உறைகின்ற --- தணிகை மலையில்
எழுந்தருளியுள்ள,
பெருமாளே --- பெருமையின் மிகுந்தவரே!
முலை புளகம் எழ --- கொங்கை புளகங் கொள்ளவும்,
அங்கை மருவு சரி வளை கொஞ்ச --- அழகிய கையில்
சரிந்துள்ள வளைகள் இனிது ஒலிக்கவும்,
முகில் அளகம் --- மேகம் போன்ற கூந்தல்,
அகில் பொங்க --- அகில் மணம் வீசவும்,
அமுது ஆன மொழி பதற --- அமுதம் போன்ற சொற்கள்
நடுங்கவும்,
அரும் அந்த விழி குவிய --- அருமையும் அழகும்
வாய்ந்த கண்கள் குவியவும்,
மதிகொண்ட முகம் வெயர்வு பெற --- சந்திரனை
யொத்த முகத்தில் வெயர்வை தோன்றவும்,
மன்றல் அணையூடே --- நறு மணமுள்ள
படுக்கையின்மீது,
கலை நெகிழ --- உடை தளரவும்,
வளர் வஞ்சி இடை துவள --- வளர்கின்ற கொடிபோன்ற
இடை துவளவும்,
உடல் ஒன்று பட --- உடல்கள் ஒன்றோடொன்று
சேரவும்,
உருகி --- உள்ளம் உருகி,
இதயங்கள் ப்ரியமே கூர் --- மனங்கள் அன்பு
மிகவும்,
கலவி கரை அழி --- புணர்ச்சி அளவு கடந்து,
இன்ப அலையில் அலைபடுகின்ற --- இன்ப அலையில்
அலைபடுகின்ற,
கவலை கெட --- துன்பம் நீங்குமாறு,
நினது அன்பு பெறுவேனோ --- தேவரீரது அன்பை
அடியேன் பெறுவேனோ?
பொழிப்புரை
அலைகள் வீசுகின்ற அழகும் வலிமையும்
வாய்ந்த கடலின் நடு இடத்தில் தீப்பிடிக்கவும், அண்டங்கள் அதிர்ந்து பிளக்கவும், தேவர்கள் அபயமிடவும், நடு நிலத்தில் நின்ற அசுரர்கள் அடிபட்டு
அவர்களது போர் கெடவும் நின்று போர் செய்த வேலாயுதரே!
சந்திரன் கங்கை, தும்பை, இளம் அறுகு, வாசனை வீசுகின்ற கொன்றை இவைகளைச் சடை
முடியில் தரிக்கின்ற சிவபெருமான் பெற்ற திருக்குமாரரே!
நஞ்சையுடைய ஐந்தலை நாகந் தொழுகின்ற, திருத்தணி மலையில் எழுந்தருளியுள்ள
பெருமிதம் உடையவரே!
தனம் புளகிதம் அடையவும், அழகிய கரத்தில் சரிகின்ற வளைகள் இனிது
ஒலிக்கவும், மேகம் போன்ற
கூந்தலில் அகில் வாசனை வீசவும் அமுதம் போன்ற சொற்கள் பதறவும், அருமையும் அழகும் உடைய கண்கள் குவியவும், சந்திரனைப் போன்ற முகத்தில் வெயர்வை
தோன்றவும் வாசனை நிறைந்த படுக்கையின் மீது உடை தளரவும், வளர்கின்ற கொடி போன்ற இடை துவளவும், உடல்கள் ஒன்றுபடவும், உள்ளம் உருகி மனங்கள் அன்பு மிகுந்து, புணர்ச்சியின்பம் அளவின்றி நுகர்ந்து
அந்த இன்ப அலையில் அலைபடுகின்ற துயரம் நீங்கும்படி, தேவரீரது அன்பை அடியேன் பெறக் கடவேனோ?
விரிவுரை
இத்திருப்புகழில்
முதல் பகுதியில் உலகநடையைக் கூறுகின்றார்.
கவலை
கெட நினது அன்பு பெறுவேனோ?
---
துயரம்
துடைக்கும் மருந்து இறைவன் கருணையே யாகும்.
ஒரு
வெட்ட வெளியில் ஒரு கோடி காக்கைகள்,
"காக்கை
மாநில மாநாடு" ஒன்று கூட்டியிருந்தன. அவ்வழியே சென்ற ஒரு பயில்வான் ஒரு கல்லை
விட்டு எறிந்தான். கல் விழுந்தவுடன் ஒவ்வொரு காக்கையாகவா பறக்கும்? சேர்ந்தாற் போல் அத்தனை காக்கைகளும்
விலகும். அதுபோல் இறைவனுடைய கருணை ஒரு சிறிது படுமேல் ஒரு கோடி பிறவியில் செய்த
பாவங்கள் அத்தனையும் பறந்து போகும்.
காகமானது
கோடி கூடி நின்றாலும் ஒரு
கல்லின்முன் எதிர் நிற்குமோ?
கர்மமானது கோடி முன்னே செய்தாலும் நின்
கருணை ப்ரவாக அருளைத்
தாகமாய்
நாடினரை வாதிக்க வல்லதோ?
தமியனேற்கு அருள் தாகமோ
சற்றும்இலை என்பதுவும் வெளியாச்சு, வினைஎலாம்
சங்கேதமாய்க் கூடியே
தேகம்
ஆனதை மிகவும் வாட்டுதே, துன்பங்கள்
சேராமல் யோகமார்க்க
சித்தியோ வரவில்லை, சகச நிட்டைக்கும் என்
சிந்தைக்கும் வெகுதூரம்,
நான்
ஏகமாய்
நின்னோடு இருக்கும் நாள் எந்தநாள்?
இந்நாளில் முற்று உறாதோ?
இகபரம் இரண்டினிலும் உயிரினுக்கு உயிராகி
எங்கும் நிறைகின்ற பொருளே. --- தாயுமானார்.
அலை
எறியும் எழில் உததி வயிறு அழல் மண்ட ---
முருகப்
பெருமான் வேலயுதத்தை விட்டபோது,
கடல்
தீப்பிடித்துக் கொதித்தது.
விட
ஐந்து தலைஅரவு தொழுகின்ற தணிகை ---
திருப்பாற்கடல்
கடைந்தபோது, கடை கயிறாக இருந்த
வாசுகியின் உடல் புண்ணாயிற்று. அதனால் நொந்த வாசுகி திருத்தணிகையில் வந்து ஒரு
சுனையை உண்டாக்கி முருகனை வழிபட்டு நலம் பெற்றனன்.
இந்த
நாகசுனை, மலையில் மேல் அர்ச்சகர்களுடைய
வீடுகளுக்கு எதிரில் உள்ள விஷ்ணு தீர்த்தத்துக்கும் அப்பால் மேற்கேயிருக்கின்றது.
கருத்துரை
திருத்தணிகையாண்டவனே! உலக இன்பத்தால்
வரும் கவலைகெட நின்று அன்பைத் தந்தருள் செய்வீர்.