அருணகிரிநாதர் அருளிய
திருப்புகழ்
ககனமும் அனிலமும்
(வள்ளிமலை)
வள்ளிமலை நாதா!
உம்மை உள்ளக்கண்ணால் கண்டு
மகிழ அருள்
தனதன
தனதன தனதன தனதன
தய்யத்த தாத்த ...... தனதான
ககனமு
மனிலமு மனல்புனல் நிலமமை
கள்ளப் புலாற்கி ...... ருமிவீடு
கனலெழ மொழிதரு சினமென மதமிகு
கள்வைத்த தோற்பை ...... சுமவாதே
யுகஇறு
திகளனலு மிறுதியி லொருபொருள்
உள்ளக்க ணோக்கு ...... மறிவூறி
ஒளிதிக
ழருவுரு வெனுமறை யிறுதியி
லுள்ளத்தை நோக்க ...... அருள்வாயே
ம்ருகமத
பரிமள விகசித நளினநள்
வெள்ளைப்பி ராட்டி ...... இறைகாணா
விடதர
குடிலச டிலமிசை வெகுமுக
வெள்ளத்தை யேற்ற ...... பதிவாழ்வே
வகுளமு
முகுளித வழைகளு மலிபுன
வள்ளிக்கு லாத்தி ...... கிரிவாழும்
வனசரர்
மரபினில் வருமொரு மரகத
வள்ளிக்கு வாய்த்த ...... பெருமாளே.
பதம் பிரித்தல்
ககனமும், அனிலமும், அனல், புனல், நிலம், அமை
கள்ளப் புலால் ...... கிருமிவீடு,
கனல்
எழ மொழி தரு சினம் என, மதமிகு
கள்வைத்த தோல்பை ...... சுமவாதே,
யுக
இறுதிகளிலும் இறுதி இல் ஒரு பொருள்
உள்ளக் கண் நோக்கும் ...... அறிவுஊறி,
ஒளி
திகழ் அருஉரு எனும் மறை இறுதியில்
உள்ள அத்தை நோக்க ...... அருள்வாயே.
ம்ருகமத
பரிமள விகசித நளின நள்
வெள்ளைப் பிராட்டி ...... இறை காணா,
விட
தர குடில சடிலம் மிசை வெகுமுக
வெள்ளத்தை ஏற்ற ...... பதிவாழ்வே!
வகுளமும்
முகுளித வழைகளு மலி புன
வள்ளிக் குலாத் ...... திகிரிவாழும்
வனசரர்
மரபினில் வரும் ஒரு மரகத
வள்ளிக்கு வாய்த்த ...... பெருமாளே.
பதவுரை
ம்ருகமத பரிமள --- கஸ்தூரி
மணங்கமழ்வதும்,
விகசித --- நன்கு மலர்ந்து விளங்குவதுமாகிய,
நளின நள் --- தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும்,
வெள்ளை பிராட்டி --- வெண்ணிறத்துடன் கூடிய
கலைமகளாருடைய,
இறை காணா --- கணவனாகிய பிரமதேவனால்
காணமாட்டாதவரும்,
விட தர --- ஆலால விடத்தைக் கண்டத்தில்
தரித்தவரும்,
குடில சடில மிசை --- வளைந்த சடை முடியின்
மீது,
வெகு முக --- அநேக முகங்களை உடைய,
வெள்ளத்தை ஏற்ற --- கங்கா நதியை
ஏற்றுக்கொண்டவரும் ஆகிய,
பதி வாழ்வே --- சிவபெருமானுடைய
திருக்குமாரரே!
வகுளமும் --- மகிழ மரமும்,
முகுளித வழைகளும் --- குவிந்துள்ள
அரும்புகளோடு கூடிய சுரபுன்னையும்,
மலி புன --- மிகுந்துள்ள கொல்லைகளை உடைய,
வள்ளி குலா --- வள்ளிக்கொடிகள் மிகுதியாக
விளங்குகின்ற,
திகிரி வாழும் --- (வள்ளி) மலையில் வாழ்கின்றவரும்,
வனசரர் மரபினில் வரும் --- காட்டில்
சஞ்சரிக்கும் வேடர் குலத்தில் தோன்றினவரும்,
ஒரு மரகத --- ஒப்பற்ற மரகத
நிறமுடையவருமாகிய,
வள்ளிக்கு வாய்த்த பெருமாளே --- வள்ளியம்மையாருக்குக்
கணவராக வாய்த்த பெருமையின் மிக்கவரே!
ககனமும் --- வானும்,
அனிலமும் --- காற்றும்,
அனல் --- நெருப்பும்,
புனல் --- நீரும்,
நிலம் அமை --- மண்ணும் ஆகிய ஐம்பூதங்களினாலாய,
கள்ள புலால் --- கரவுடைய துர் நாற்றம்
வீசுவதும்,
கிருமி வீடு --- புழுக்களுக்கு வீடு
போன்றதும்,
கனல் எழ மொழி தரு --- நெருப்புப் பொறி
பறக்குமாறு பேசுகின்ற,
சினம் என மதம் மிகு --- கோபம் என்கின்ற
அகங்கார மிகுந்த,
கள் வைத்த தோல் பை --- மயக்கம் என்ற கள்ளை
வைத்துள்ள தோற்பை போன்றதுமாகிய இவ்வுடம்பை,
சுமவாதே --- சுமந்து அயராமல்,
யுக இறுதிகளிலும் இறுதியில் ---
யுகாந்தங்களிலும் முடிவில்லாததும்,
ஒரு பொருள் --- ஒப்பற்ற பரம்பொருளும்,
ஒளி திகழ் அரு உரு எனும் --- ஞான வொளிவீச
அருவாகவும் உருவாகவும் விளங்குவதென்று கூறும்,
மறை இறுதியின் உள்ள அத்தை --- வேதமுடிவில்
விளங்குவதும் ஆகிய தேவரீரை,
உள்ளக் கண் நோக்கும் --- அகக் கண் பார்வையால்
பார்க்கும்,
அறிவு ஊறி --- சிவஞான ஊற்று பெருகி
நோக்க அருள்வாயே --- பார்த்து மகிழ
அருள்புரிவீர்.
பொழிப்புரை
கஸ்தூரி மணங்கமழ்கின்றதும் நன்றாக
மலர்ந்து விளங்குவதுமாகிய வெண்டாமரை நடுவில் வீற்றிருக்கும் வெண்ணிறமுடைய
கலைமகளின் கணவராகிய பிரமதேவரால் காண மாட்டாதவரும், ஆலாலவிடத்தைக் கண்டத்தில் தரித்தவரும், வளைந்த சடைமுடியில் ஆயிரமுகங்களையுடைய
கங்கா நதியை ஏற்றவரும் ஆகிய சிவபெருமானுடைய திருப்புதல்வரே!
மகிழ மரமும், குவிந்த அரும்புகளையுடைய சுரபுன்னை
மரங்களும் மிகுந்துள்ள தினைப்புனங்களோடு கூடிய வள்ளிக் கொடி படர்ந்துள்ள வள்ளி
மலையில் வாழ்கின்றவரும், வனவேடர் மரபில்
வந்தவரும், மரகதவண்ண
முடையவருமாகிய வள்ளி பிராட்டியாருக்கு மிகப் பொருத்தமாக வாய்த்த பெருமிதமுடையவரே!
வான், காற்று, தீ, நீர், மண் என்ற ஐம்பூதங்களின்
பரிணாமத்தாலாகியதும், துர்நாற்றம் மறைந்திருப்பதும், புழுக்களுக்கு உறைவிடமும், நெருப்புப்பொறி பறக்கப் பேசும் கோபமும்
மதமும் நிறைந்து, அதனால் வரும் மயக்கம்
என்னும் கள் வைத்த தோற் பையுமாகிய இவ்வசேதன உடம்பை இனி நான் சுமந்து அயராவண்ணம், யுக குடிவிலும் முடி பாத ஒப்பற்ற
பரம்பொருளும் ஞானவொளி வீசுவதும்,
அருவாகவும்
உருவாகவும் விளங்குவதென்று கூறும் மறைகளின் முடிவில் திகழ்வதுமாகிய செம்பொருளாகிய
தேவரீரை உள்ளக் கண்ணால் காணும் ஞானஊற்று சுரக்கத் தரிசித்து உய்வுபெற அருள்
புரிவீராக.
விரிவுரை
ககனமும்..........நிலம்
அமை ---
இவ்வுடல்
மண் நீர் நெருப்பு காற்று வெலி என்ற ஐம்பூதங்களின் பரிமாணமாகும்.
உலகம், நிலம், பயிர் முதலிய விளக்கம்
சிவபெருமான்
உலகங்கட்கெல்லாம் ஏகநாயகன். உலகமெல்லாம் அவருடைய நிலம். பிரமர் பயிர் செய்யும்
களமர். அவர் சிவபெருமான் ஏவலின்படி உலகமென்னும் வயலில் சராசரங்களாகிய விதைகளை
இட்டு, தாவரம், நீர்வாழ்வன, ஊர்வன, பறப்பன, விலங்கு, மனிதர், தேவர் ஆகிய பயிரை வளர்த்தனர். திருமகள்
கொழுநராகிய திருமால் அப்பயிரைக் காத்தனர். விளைவு முற்றியபின், கூற்றுவன் என்னும் பணியாள் வந்து
ஊனுடம்பை மாற்றி உயிர் என்னும் நெற்குவியலை, பூதசாரதநு என்னும் வண்டியில் ஏற்றிப் பொன்னுலகத்திற்கும், பூதமகாதநு, என்னும் வண்டியிலேற்றி
மண்ணுலகத்திற்கும் அனுப்புகின்றனன். அவற்றுள் ஒரு சில உயிர்களுக்கு இருவினையொப்பு
மலபரிபாகம் உற இறைவன் தனது திருவடியில் சேர்த்து, அத்துவித ஆனந்த முத்தியைத்
தருகின்றான். அதனை உற்று நோக்கில் அரசன் ஆறில் ஒரு கடமைபெறும் முறைமை போல்
விளங்குகின்றது.
இந்தக்
கருத்தை திருக்கழுமல மும்மணிக் கோவையில் நமது பட்டினத்துப் பிள்ளையார் திறம்பட
நமக்கு அறிவிக்கின்றனர். அதனை படித்தின்புறுக.
வள்ளியோர்
வாழும் மணிநெடு வீதியும்
பூமகள்
உறையுள் ஆம் என விளங்கும்
பெரும்புகழ்க்
காழி விரும்பு சங்கரனே!
ஏந்து
எழில் புவன வேந்தன் நீ, ஆதலின்,
வளமலி
நான்முகக் களமர் உன் ஏவலின்
உரம்பெறு
குலவரைக் குறும்புஅகப் பட்ட
மண்டலம்
என்னும் கண்டநீள் வயலுள்,
சராசரத்
தொகுதி விராய வித்து இட்டுப்
பாதவ
மிருகம் பறவை மானிடர்
ஆதிப்
பைங்கூழ் அமைத்தனர், நிற்ப
மாவுறை
மருமக் காவ லாளர்
வளமையின்
ஓம்ப விளைவு முற்றிய பின்,
புரிபயன்
பெறுவான் அரிதர இயற்றி
மெய்வலிக்
கூற்றுவக் கைவினை மாக்கள்
புலால்
உடை யாக்கைப் பலாவம் அதுஅகற்றி,
அற்றமில்
உயிரெனப் பெற்றநெல் திரளைப்
பூதசா
ரத்தனு, பூத மகாதனு,
பூத
பரிணாமம் புகல் உறு யாக்கை
மூவகைப்
பண்டியின் மேவர ஏற்றிப்
பொன்னில
நிரயம் இந்நிலம் என்னும்
இடந்தொறும்
ஆங்கவை அடங்கவைத்து, அவற்றுள்
ஒருசில
வற்றை நின் திருவடி வீட்டில்
சேர்த்தனை,
அன்னது கூர்த்து நோக்கில்
அரசுகொள்
கடமை ஆறில்ஒன்று என்னும்
புரைதீர்
முறைமை புதுக்கினை போலும், அதனால்
மாசுகம்
நீயுறும் வண்மை
பேசுக
கருணைப் பெரியநா யகனே.
வான்
அப்பு, குப் பற்று மருத்து, கனல்மேவு
மாயத்
தெற்றிப் பொய்க்குடில் ஒக்கப் பிறவாதே” ---
திருப்புகழ்.
கள்ளப்புலால்
கிருமி வீடு ---
புலால்-தீய
நாற்றம். அது மறைந்திருப்பதால் “கள்ளப் புலால்” என்றனர். புழுக்கள் பல உள்ளே
நெறிவதால் “க்ருமி வீடு” என்றனர்.
“புழுக்கொள் மலக்குகை
வீடு கட்டி இருக்கும் எனக்குநின் அருள்தாராய்” --- (ஆலம்வைத்த) திருப்புகழ்.
யுக
இறுதிகளிலும் இறுதியில் ஒரு பொருள் ---
உலகம்
அழியும் காலத்தை யுகம் என்பர். அப்படி பல முறை உலகம் அழிந்து தோன்றும். அதனால்
“யுக இறுதிகள்’ என்று பன்மையாகக் கூறினார். அப்பொழுதும் அழியாத அநாதி மூலமாகிய
பரம்பொருள் முருகவேள்.
உள்ளக்
கண் நோக்கும் ---
புறக்கண்ணால்
கண்டு மகிழ்வதினும் அகக்கண்ணால் கண்டு மகிழ்வதுவே பரமானந்தம்.
“முகத்தில் கண்கொண்டு காண்கின்ற
மூடர்காள்
அகத்தில் கண்கொண்டு காண்பதே ஆனந்தம்” --- திருமூலர்.
வெள்ளைப்
பிராட்டி இறைகாணா ---
கலைமகளுக்குத்
தலைவனாகிய பிரமதேவரால் சிவபெருமான் காணப்படாதவர். கலையறிவினால் காணப்படாதவர்
என்பது கருத்து.
வெள்ளத்தை
ஏற்ற பதி ---
உமாதேவியார்
சிவபெருமானுடைய கண்களை மூடிய பொழுது உலகமெல்லாம் இருண்டுவிட்டது. அப்பொழுது
உமையம்மையார் வெரூஉக் கொண்டனர். அதனால் திருக்கரப் பெருவிரலில் சிறு வேர்வைத் துளி
உண்டாயிற்று. அது வெள்ளமாகப் பெருகி உலகையெல்லாம் அழிக்கத் தொடங்கிற்று. அதனால்
உலகம் கலங்கியது. அப்பெரு வெள்ளத்தைச் சிவபெருமான் சடாமுடியில் ஏற்று உலகைக்
காத்தருளினார்.
மலைமகளை
ஒருபாகம் வைத்தலுமே, மற்றுஒருத்தி
சலமுகத்தால்
அவன்சடையில் பாயும்,அது என்னேடீ,
சலமுகத்தாலு
அவன்சடையில் பாய்ந்திலளேல், தரணி எல்லாம்
பிலமுகத்தே
புகப்பாய்ந்து பெருங்கேடு ஆம் சாழலோ. --- திருவாசகம்.
வள்ளிக்
குலாத் திகிரி ---
வள்ளிக்குல
திகிரி எனப் பிரிக்க; குலத்திகிரி என்பது
குலாத்திகிரி எனத் திரிந்தது. சிறந்த வள்ளிமலை என்பது பொருள். (இது திரு வ. சு.
செங்கல்வராயப் பிள்ளையவர்கள் குறிப்புரை) வள்ளிக்கொடி மிகுதியாக உள்ளமையால்
வள்ளிமலை யெனப் பேருண்டாயிற்று.
வள்ளியம்மையார்
திருவவதாரம் செய்த மலை. இது தொண்டை நாட்டில், திருவலம் என்ற இரயில் நிலயத்திற்கு
வடக்கே 8 மைலில் உள்ளது.
இத்தலம் மிகப் புனிதமானது. அம்மையார் பொருட்டு முருகவேள் வந்து பலகாலம் உலாவியது.
வேதாகமங்களால் காண முடியாத வேற்பிரான் விரைமலர் அடிபடும் பெரும்பேறு செய்தது.
இயற்கை வளங்குன்றாதது. அங்குள்ள மக்கள் இன்றைக்குங் கள்ளங் கபட மற்றவர்கள்.
வினை ஓட விடும் கதிர்வேல் மறவேன்,
மனையோடு
தியங்கி மயங்கிடவோ?
சுனையோடு
அருவித் துறையோடு பசும்
தினையோடு
இதணோடு திரிந்தவனே!
சாடும்
தனிவேல் முருகன் சரணம்
சூடும்படி
தந்தது சொல்லுமதோ
வீடும்
சுரர் மாமுடி வேதமும் வெங்-
காடும்
புனமும் கமழும் கழலே! ---
கந்தர் அநுபூதி.
இமையவர்
முடித்தொகையும், வனசரர் பொருப்பும், எனது
இதயமும்
மணக்கும்இரு பாதச் சரோருகனும்” ---
வேடிச்சிகாவலன்
வகுப்பு.
எறுழிபுலி
கரடியரி கரிகடமை வருடைஉழை
இரலைமரை
இரவுபகல் இரைதேர்க டாடவியில்
எயினர்இடும்
இதண்அதனில் இளகுதினை கிளிகடிய
இனிதுபயில்
சிறுமிவளர் புனமீது உலாவுவதும்” --- சீர்பாதவகுப்பு.
கருத்துரை
சிவ
குமாரரே! வள்ளி மணவாளரே! புன்புலால் யாக்கையைச் சுமந்து அயராமல் தேவரீரை உள்ளக்
கண்ணால் கண்டு உய்ய அருள்வீர்.
இத்
திருப்புகழில் ஒரு கரந்துறை திருப்புகழ் உள்ளது.
கள்ளப் புலால் ...... கிருமிவீடு,
கள்வைத்த தோல்பை ...... சுமவாதே,
உள்ளக் கண் நோக்கும் ...... அறிவுஊறி,
உள்ள அத்தை நோக்க ...... அருள்வாயே.
வெள்ளைப் பிராட்டி ...... இறை காணா,
வெள்ளத்தை ஏற்ற ...... பதிவாழ்வே!
வள்ளிக் குலாத் ...... திகிரி வாழும்
வள்ளிக்கு வாய்த்த ...... பெருமாளே.